Kreek en zaag

Beste allemaal,

De ergste hitte is eindelijk voorbij. Vandaag was het een aangename verkoeling vergeleken bij de afgelopen dagen/weken. Wat minder aangenaam was, waren de korte maar felle buien die in een smalle lijn over Wassenaar trokken. Tussen de buien door was het echter lekker werken en is er ook weer het nodige gedaan. Zo zijn er weer een aantal die zich hebben toegelegd op de meer diepgaande werkzaamheden zoals het uitdiepen van de kreek. Helaas werd Peter hierbij aan de binnenkant van zijn lip gestoken door waarschijnlijk een wesp. Iets wat volgens mij behoorlijk pijn doet. Ik hoop dat de pijn en de zwelling snel beter wordt.

Het graven bleek in het noordelijk deel van het bos een stuk(je) soepeler te gaan dan in het zuidelijk gedeelte. Oorzaak: het noordelijk gedeelte is meer rivierklei, terwijl het in het zuidelijk gedeelte meer zware zeeklei is. Komende zaterdag 29  augustus wordt er voor het laatst aan de kreek gewerkt. Het meeste ( bijna alles ) is eigenlijk al gedaan. Waarom worden er dan volgende week nog  diepgaande werkzaamheden uitgevoerd? Er zijn her en der nog grotere droge gedeeltes die nog wat uitgediept kunnen worden. Tevens kunnen de hopen met klei op de oever wat uitgevlakt worden. Dit kan met een spade, hark of een baggerbeugel. Deze laatste heb ik op de boerderij zien staan. Een eigen hark meenemen mag natuurlijk ook.

Vandaag zijn Chris, Daan  en ik begonnen met het verzagen van het hout wat we afgelopen winter hebben gezaagd. Het was op het gezicht van Chris duidelijk te zien dat de zaag zijn grootste vriend is. We begonnen met kleine stammetjes en gedurende de ochtend werden de stammen dikker en de grijns op zijn gezicht breder. Deze grijns werd snel weer minder door een aantal buien die elkaar in rap tempo opvolgeden wat de nodige nattigheid tot gevolg had. Rond 13 u. volgde de laatste bui en daarna konden we nog ruim een uur heerlijk in het zonnetje en een straffe wind zagen.

Kortom : het was weer een afwisselende dag.

Ik hoop jullie komende zaterdag weer te zien waarbij het zomerproject “ Ommedijkse Kreek “ afgerond kan worden.

Binnen enkele dagen is dit verslag met foto’s te zien op groepwan.blogspot.com

Groet,

Johan.

 

Kreek 5

 Beste allemaal,

Er is de afgelopen weken  flink wat werk verzet, zo zag ik vandaag. Jaja, ik was er zowaar een keer. Al was het om de aanwezigen te trakteren op boterkoek en om de nodige bramen te plukken. Tijdens het plukken zag ik verspreid 5 deelnemers staan werken die soms werkelijk in de diepte stonden. Dit is het voordeel van “ op eigen initiatief “ werken. Nergens is de kreek hetzelfde. Smal, breed, diep, meanderend, zelfs een aquaduct viel er waar te nemen. Tja, we moeten toch op de kleintjes letten.

Wat ons allemaal opviel was dat de grond op verschillende plekken en op verschillende diepten diverse tinten grijs vertoonde. Zo is hier de grond over het algemeen zeeklei, wat donkergrijs tot zwart is. Onder de zeeklei bevindt zich een laag rivierklei wat niet alleen lichter van kleur is, maar ook lichter qua gewicht. Peter C. zat zelfs op een gedeelte waar de kleur zo licht was dat we twijfelden of het geen zand was. Willen jullie hier meer over lezen dan raad ik jullie aan om op ons blog het beheersplan Ommedijkse Bos eens te lezen. Hierin staat het nodige over de grondsoorten. (  zie tab. PAGINA'S rechts op ons blog  )

Komende zaterdag wordt er weer gewerkt met hopelijk meer kennis over de grondsoorten.

Laat weer even aan elkaar weten wie er komt. Ik merk dat dit toch wel handig werkt.

Ik wens jullie nog een prettig weekend en een niet al te warme werkweek.

Groet,

Johan

Kreek 4

Vandaag met 7 leden van de werkgroep ( waarvan Daan inmiddels vaste hulp aan het worden is) verder gegaan met het hier en daar uitdiepen en verbreden van de kreek. Soms zelfs nodig om een lichte kromming  rond een wilg te maken omdat deze half in de oude bedding staat. Het weer werkte niet erg mee: rond circa 12.00 uur was het welletjes, gereedschap schoonmaken en opkrassen. Valt verder niets meer te melden, behalve dat de sfeer, ondanks de regen, top was!

Ellen, Peter 1, Peter 2, Chris, Luuk en Daan: bedankt!

Piet.

Bericht van Johan:

Hoi, jullie wachtten natuurlijk de afgelopen dagen op een mailtje van mij? Volgens de reeëngroep Wassenaar ( nooit geweten dat het bestond ) is de bronst rond Wassenaar nog niet echt begonnen. Desondanks ben ik in de schemering toch wezen kijken. Inderdaad niets. Wat wel de moeite waard was, waren de jonge ransuilen die luidkeels om voedsel schreeuwden. Bijzonder was het toen de bosuilen in het oude bos ook begonnen te roepen. 2 uilensoorten die luidkeels door elkaar heen tetterden. Komende donderdag, vrijdag of zaterdagavond ga ik weer. Ik hou jullie op de hoogte.

 Groet, Johan.

Kreek 3

Beste allemaal,

Gisteren is er voor de 3^e zaterdag op rij weer gewerkt in het Ommedijkse Bos. De oude kreek wordt naar eigen inzicht uitgediept. Door sommigen ondiep en breed, door anderen diep en smal of er worden mooie ronde poelen gegraven met als afscheiding van het werkterrein van de buurman, een droog gedeelte waar helemaal niets aan gedaan wordt. Afgelopen zaterdag is er bovendien weer een soort bospad ontstaan, zodat er weer redelijk gelopen kan worden.

ZATERDAG 25 JULI gaan we weer verder met de zgn. “ kreekklus “ . Laat even weten of je van plan bent om te komen.                        

Een andere zomeractiviteit.

Tussen half juli en half augustus slaan de hormonen van de reebokken weer op hol, oftewel de bronsttijd barst los. Ook in en rond het Ommedijkse Bos. Er leeft hier een roedel max. 7 reeën .( 6 geiten en 1 bok ). Dankzij het dichte struikgewas en de dichte kruidenbegroeiïng is ons bos een ideaal bos voor ze .  Overdag liggen ze beschut tussen het hoge struikgewas en 's avonds steken ze over naar het weiland om daar te grazen. Rond die tijd komt de bok in actie. Waarom ? Hier kan hij snelheid maken om achter de geiten aan te rennen. Iets wat in het bos niet kan. Hij jaagt ze dan ook helemaal op. Het gevolg is dat je dan ook 's avonds de hele kudde over de weilanden ziet rennen, met de bok er achter aan. Dit gebeurt vaak op een perceel grenzend aan het bos. Maar het blijft wild. Deze kan je niet op afspraak bestellen en hoeft dus niet elke avond raak te zijn. Vorig jaar heb ik dit voor het eerst en per toeval aan de rand van “ ons bos ‘ mogen waarnemen. Helaas had ik geen telescoopkijker bij me om het goed te kunnen bekijken.

De komende 3 weken wil ik proberen om iedere week een avond te gaan kijken. ( donderdag, vrijdag of zaterdagavond ). Mochten jullie interesse hebben om mee te gaan dan hoor ik dat graag.

Groet,

Johan

Kreek 2

Het verschil tussen winter en zomer is twee tot twee en een halve meter hoog!

Vandaag zouden we verder gaan met uitdiepen van de kreek op voorwaarde dat deze min of meer droog zou staan. Dat was na de regenval van afgelopen week niet het geval, dus begonnen Hans en Peter met het begaanbaar maken van de noord-zuid route  aan de oostzijde van ons bos met als startpunt de ingang. Ondertussen hield ik me bezig met het wegknippen van de rietkraag voor de bijenkast. Tevens heb ik nog wat gespleten stammetjes uit de kast gehaald (die worden door de bijen niet gebruikt vanwege de kans op binnendringen van parasieten) en vervangen door bamboestokjes. Vrijwel op hetzelfde tijdstip dat ik hiermee klaar was, zag ik Peter en Hans die het eerste stuk pad begaanbaar hadden gemaakt. Nu eerst maar eens even een pauze! Na deze koffiestop gedrieën begonnen met het noordzuid pad aan de westkant. Het eerste gedeelte ging vlot maar na de brug halverwege overgestoken te hebben, kregen we naar het noorden toe werkend met een rimboe-achtig gebied te maken. Na een jaar of tien in dit bos gewerkt te hebben dacht ik wel te weten waar de paden zo ongeveer liepen, maar....lees de openingszin van dit stukje nog eens! Er was haast geen doorkomen aan!! Zelfs zo erg dat, met de twee hoge essen in het middenstuk als baken, we besloten om maar van de noordkant af te gaan proberen erdoor te komen. Dus terug over de loopbrug en het openstuk aan de westkant doorkliefd, door het oude bos, de kreek over en langs de bosuilkast met de zon in het gezicht aan de noordkant van de rimboe ,,de gang er in gezet,,. Natuurlijk ook hier ,,van dik hout zaagt men planken,, ( mix van meidoorns, duimdikke braamtakken en 2 meter hoge brandnetels)

Halverwege dit stuk hoorden we Johan langs de kreek roepen. Die kwam nog even poolshoogte nemen en vragen of we al de lunch hadden gebruikt. Het was inmiddels 12.50 uur! We besloten te stoppen en de laatste ongeveer 40 meter te bewaren voor volgende week.

Na nog even de ingezaaide bloemenstrook bij de aangeplante meidoorns aan de zuidkant van de boerderij bewonderd te hebben, togen we huiswaarts.

Voor de leden van de Wan die een avontuur als dit willen meemaken: volgende week laatste kans!

Groet,

Hans,Peter,Johan,Piet.

Ransuil 5

De laatste op het nest

Kreek 1

Vandaag is begonnen met het uitdiepen van de kreek, op voorwaarde dat er weinig of geen water in zou staan.
Eerst maar eens met z'n drieën het natte bos doorgekruist om het één en ander te controleren. Het gedeelte tot aan de oude meidoornopslag, dus bij de eerste loopplanken, staat vrijwel droog. In het middenstuk staat hier en daar water, is op sommige plaatsen drassig en er zittten daar ook wat droge stukken in. Het laatste gedeelte, dus in het oude bos, staat droog.
Dus besloten we daar ons bivak op te slaan en de spades te laten doen waar ze gemaakt voor zijn.
Nadat elk van ons een miniatuur schuttersputje in de oude kreek had gegraven, opperde Hans: ,,Het is misschien wijs om Johan even te bellen; beter om dan aan de zuidzijde van de kreek bij de ingang van het bos te beginnen, want daar is het wel heel ondiep".
Na Johan gebeld te hebben, verplaatsen we onze werkzaamheden dus naar het begin van de kreek. In totaal is er circa 15 meter grond, van één spadesteek diep, verplaatst. Het is zwaar werk: je moet zowat elke kluit klei van je schop schrapen en de wilgen langs de kreek blijken hun wortels bij voorkeur in de kreekgrond te verankeren. Maar het is wèl werk wat voldoening geeft! De amfibieën zullen er wel bij varen.
Voordat we huiswaarts keerden, nog even de jonge aanplant (wilgjes) en de bloemen langs de nieuwe mestplaats op de noordkant bekeken.
Op één wilgenstek na is alle aanplant aangeslagen.
Tot de volgende keer.
groeten van Peter, Hans en Piet.