Split

Elfenbankje

Deze werkdag stond in het teken van splitsen. Eén groepje van vier ging richting het bosje achter de Boterhuismolen, de anderen vertrokken wederom naar het pestbosje achter boerderij Boterhuys. De koffiebreak werd op de respectievelijke werkplek gehouden en de lunch zouden we gezamenlijk op de picknickplek bij de boerderijwinkel doen, omdat deze vrijwel centraal tussen de werkplekken in ligt, en omdat de bankjes er vrij ver uit elkaar staan zodat één en ander corona-technisch gezien verantwoord was. Alhier lieten we ons de soep van Gerard en Mieke uitstekend smaken! Mede door het rustige weer, de zon liet 's middags zelfs nog een streepje zien, maakten we flinke vordering.

Zwavelkopzwam

Volgende week de laatste zes stobbes aanpakken, wilgentenen op de open plaatsen de grond in, in de sloot gevallen takken en twijgen verwijderen, stobben hier en daar op afwerking controleren en linten verwijderen van vlieren en eikjes. Ook dan splitsen we de groep: afhankelijk van de opkomst is het wijs dat hooguit vijf wanners in het bosje aan de zuidkant van de botenstalling werken, in verband met de grootte van dit bosje.

Op de foto's nog drie door Floris gespotte zwammen in het pestbosje.

Groet, Piet.

Langsteel franjehoed

Boterhuys

Pestbosje Boterhuispolder

Vandaag, 21 november, de derde werkdag in een ,,pestbosje,, bij boerderij Boterhuys in de Boterhuispolder. 

Boerderij Boterhuys, meer dan 40 jaar ,,gerund,, door Sjaak en Pip van Schie en waar sinds vorig jaar - 2019 - Mieke en Gerard Mul de scepter zwaaien, is de komende maanden ons werkterrein. Gerard en Mieke hebben hun ,,oude stek,, in Drente, Hoeve Sonneclaer, verwisseld voor Boerderij Boterhuys, waar ze het bedrijf van de ouders van Mieke voortzetten en met nieuwe ideeën gaan uitbreiden. Ondertussen is een winkeltje met eigen zuivel- en vleesproducten verrezen en een picknickplaats met door een takkenril gescheiden parkeerplaats erbij, waardoor bijvoorbeeld voor recreanten de toegankelijkheid van het boerenbedrijf een stuk groter is geworden. Op de picknickplaats zijn appel, peren en pruimenbomen aangeplant. Er wordt zelf ijs gemaakt en een biologische melkveehouderij is opgestart waarbij de Montbeliarde koeien plaats hebben gemaakt voor Blaarkoppen.

Het winkeltje en de picknickplaats.

De blaarkop is één van de oudste koeienrassen in Nederland. Al sinds de 17e eeuw waren blaarkoppen beeldbepalende koeien in het Groene Hart. (Mede doordat dit koeienras wat makkelijker in het drassig veengebied uit de voeten kan). Hun verhaal is nauw verbonden met de geschiedenis van de Leidse regio. Als gevolg van de toenemende vraag naar (vlees van) de blaarkop nam ook hun aantal toe. Al deze koeien zorgden ook voor een aanzienlijke hoeveelheid mest. Dit werd benut om de vruchtbaarheid van het Westland en de Bollenstreek te verbeteren. De blekerijen en de weilanden in de Bollenstreek maakten in rap tempo plaats voor bollenvelden. De grootschalige veeteelt ging intussen gepaard met slechte milieuomstandigheden. In 1866 brak veepest uit en de sterfte onder dieren was groot. Op veel plaatsen in het huidige polderlandschap zijn nog altijd ‘pestbosjes’ te vinden waar het besmette vee begraven werd.

Boterhuys ca 1850

Boterhuys ca 1900 met pestbosje

Ook de vogels hebben plek in de plannen van Gerard en Mieke. Vandaar dit stukje, geplukt van de Facebook pagina d.d. 9 mei 2020 van Boer Smul:

WEIDEVOGELS.

 Een aantal berichten geleden vertelde ik hoe we ons land aantrekkelijk willen maken voor weidevogels Hierop kwamen een aantal reacties van mensen die willen helpen nesten zoeken en beschermen. Geweldig! Vanmorgen heeft daarom opper weidevogelwachter Johan (hij beschermt al meer dan 30 jaar weidevogelnesten) een hands on workshop weidevogelbescherming gegeven. Het resultaat van de nesten: 4 kievitsnesten, 2 scholeksters, 1grutto, 1 slobeend. En hele enthousiaste vrijwilligers, super bedankt. Vorig jaar hadden we in t hele seizoen maar 1 nest!

Lunch op afstand met soep!

Met dank aan de website ,,Red de blaarkop,,.                           

https://reddeblaarkop.nl/de-blaarkop-is-levende-leidse-historie/                              

Zie ook de facebookpagina van Boer Smul:    

#boersmul        

De website:                                                        

www.boerderijboterhuys.nl

Twee plattegrondfoto's van:  

www.topotijdreis.nl/

Zwamdag

Geweizwam.

Beste allemaal,

Wat een verschil met vorige week! Hoe zonnig , helder en blauw  het weer vorige week was, hoe grijs, donker en vochtig het deze dag was. 

Gele trilzwam

In de loop van de dag nam echter de wind toe waardoor alle vochtigheid en grauwheid verdween en we zelfs de zon nog even te zien kregen. Ondanks de wind en de grauwe luchten was het nog steeds heerlijk zacht. Waar blijft de winter...

De groep van vandaag was , na vorige week, al aardig aan alle regels en aanpassingen gewend. Hierdoor zocht iedereen snel zijn/haar eigen plek om daar de rest van de dag te vertoeven. Volgende week kan dit ook nog op dezelfde manier gebeuren. Over 2 weken gaan we echter de groep splitsen en zullen we ook in een bosje aan de andere kant van de boerderij gaan zagen.

Er waren vandaag wederom weer nieuwe gezichten bij de groep. Dit waren André en Floris. De laatste is eigenlijk niet nieuw maar is al zoooo’n lange tijd niet geweest. Ik was blij dat ze er bij waren want beiden hebben een behoorlijke grote natuurkennis. Floris richtte zich specifiek op het op naam brengen en fotograferen van paddenstoelen. Foto’s zijn natuurlijk altijd welkom. Niet alleen voor op ons blog maar ook bijv. op de website van boerderij Boterhuys en de FB pagina van de boerderij, oftewel boer Smul.

Oorzwam

Koraalzwam

Ik hoop jullie volgende week weer in goede gezondheid te zien.  Het verslag is incl. foto’s binnen enkele dagen te bekijken op : groepwan.blogspot.com.

Denk nog even aan de onderstaande tekst.

JE MAG KOMEN, JE HOEFT NIET TE KOMEN. NEEM ZOVEEL MOGELIJK EIGEN WERKHANDSCHOENEN MEE. INDIEN MOGELIJK NEEM ZELF ONTSMETTINGSMIDDEL MEE.

Groet, Johan

Superdag

Het winkeltje op boerderij Boterhuys.

,,monster,, es

Beste allemaal,

Wat was het een heerlijke zonnige zaterdag om het winterseizoen mee te beginnen. Wat, winterseizoen! In plaats van winterse kleding, mutsen met daaronder rode wangen waren het nu hemden, t shirts, zweet en rode wangen die veroorzaakt werden door de volop schijnende zon. Maar, de dag begon kil. Al vrij vroeg , rond 8.30 u fietste ik over een licht winterse Zijldijk. Rechts wit aangeslagen weilanden en links een spiegelgladde Zijl met aan de horizon de opkomende zon die de boomtoppen goud kleurde.

WAT EEN DAG OM TE BEGINNEN !

Ik hoor jullie denken: ,,wat moet je zo vroeg op de boerderij doen?" Ik moet toegeven dat ik enigszins nerveus was hoe deze eerste werkdag met alle Coronabeperkingen ging verlopen. Hoe zal het gaan? Wordt het niet te “ gezellig “? enz.

Wilgen bundelzwam

Zo moest het gereedschap en alle toebehoren buiten klaar staan om maar te voorkomen dat we binnen allemaal met elkaar het gereedschap bij elkaar moesten zoeken. Zo moesten er nog 2 extra balken over de sloot geplaatst worden om maar te voorkomen dat er te veel mensen over de zelfde balk moesten. Al met al was dit zo gepiept en was het wachten op de deelnemers.

Rond 10 uur stonden alle deelnemers op het erf en vertrokken we met kruiwagen vol gereedschap naar het  pestbosje. Halverwege het bos nam ik de werkzaamheden van de dag door, stelde ik een deel van de nieuwe deelnemers voor, maar liefst totaal 6 en werden alle Coronabeperkingen nog eens doorgenomen.

Hierna ging een deel van de groep aan de slag en kregen de nieuwe deelnemers nog wat extra uitleg over de werkgroep en de werkzaamheden. Eerlijk toegeven, ik voelde me vreemd en onprettig om zo op afstand een verhaal te vertellen. Ik was blij en misschien jullie ook wel dat we snel allemaal aan de gang konden. Dat ik van te voren zorgen over de dag had bleek overbodig. De dag verliep perfect, maar dat kwam mede door de zon en de aangename temperaturen. Iedereen had al snel zijn eigen plek, waarbij de andere deelnemers vaak niet te zien waren omdat ze op een andere plek bezig waren, terwijl een deel van de groep de takken en stammen aan de overkant van de sloot opruimden. Het dikke hout op aparte stapels en de takken op stapels die versnipperd worden.

De pauzes brachten we, verspreid zittend, in een weiland door waarbij we tijdens de 1^e pauze gebak en in de 2^e pauze soep kregen die vanaf de boerderij gebracht werd. Met dank aan Gerard en Mieke.

Maar even terug naar het gebak. Één van onze deelnemers, Arie Korteweg, nam na ruim 12 jaar lid te zijn geweest van de WAN afscheid. Hierbij wil ik Arie nogmaals bedanken voor de vele jaren die we samen in  de winterse polders en bossen doorbrachten. Je genoot niet alleen van het buiten bezig zijn maar ook van de gezelligheid tijdens het werk en de jaarlijkse etentjes. Al gaat het buitenwerk nu te zwaar voor je worden, samen buiten koffie drinken gaat nooit te zwaar worden. Je bent daarom altijd welkom.

Na  het gebak en de soep zijn we 's middags nog ruim een uur doorgegaan. Na het na tellen  en ontsmetten van het gereedschap en de handen gingen we allemaal moe maar voldaan naar huis.

Wanneer er de komende week geen verdere aangescherpte maatregelen komen hoop ik jullie zaterdag 14 november om 10 uur weer te zien op boerderij Boterhuys.

NEEM ZOVEEL MOGELIJK EIGEN WERHANDSCHOENEN MEE. INDIEN MOGELIJK NEEM ZELF ONTSMETTINGSMIDDEL MEE.

Groet,

Johan

                                                               

                                                                                                                  

Einde van de WAN?

 Helaas heb ik (nog) geen toestemming van de Wassenaarse krant om een artikel uit dit blad over te nemen op onze website. Lees daarom zelf eens het artikel op blz. 25 in editie 42 van  de Wassenaarse krant betreffende bebouwing op het Ammonslaantje en de mogelijk ver strekkende gevolgen. Ook in editie 43 van dit blad is op blz 17 een artikel te lezen over opoffering van weidegebied aan de zuidzijde van het Valkenburgs meer. De natuur is de grote verliezer..........

Link:   http://www.dewassenaarsekrant.nl/archieflijst-edities/

kasten twee

 Zaterdag 7 november start zaagseizoen. Aanvang 10 uur.

 Boerderij Boterhuis, Zijldijk 7, 2362 AE Warmond ( Boterhuispolder )

 Beste allemaal

De 2 nestkasten hangen ! Dankzij een mooie fotoreportage van de broedende Ransuilen hangen er nu 2 gratis nestkasten van Torenvalk en Bosuil. Maar het ophangen had nog wel behoorlijk wat voeten in de aarde. Want hoe krijg je de toch best zware kasten omhoog getakeld en ter plekke gemonteerd? Vandaag waren Hans, Peter en Hein goed op elkaar ingespeeld en hadden ze de juiste werkwijze al snel uitgevonden waardoor de kasten vrij makkelijk konden worden opgehangen.

De komende 2 weken zal er niet worden gewerkt. Onze eerst volgende werkdag is op zaterdag 7 november. We zullen een aantal zaterdagen werken in de mooie Boterhuispolder. We verzamelen op het erf van de voormalige boerderij van Sjaak en Pip, nu dus van Gerard en Mieke Mul. We zullen het geriefhout/pestbosje in de polder grotendeels kort zetten en de eerste begeleidingssnoei uitvoeren in de nieuwe hoogstamboomgaard. Na uitgebreid overleg met de overkoepelende Groene Motor ( waar wij en andere groene vrijwilligersgroepen onder vallen ) is besloten dat we deze winter werkdagen blijven organiseren. Bij ons aan de slag gaan MAG, maar moet niet. Het moet voor jullie vooral veilig en goed voelen.

Buiten de algemene R.I.V.M. regels geldt het volgende specifiek voor ons:

Iedereen moet voor eigen werkhandschoenen zorgen.

Er zal ontsmettingsmiddel aanwezig zijn om het gereedschap te ontsmetten. Zelf een flesje meenemen om de handen te ontsmetten is aan te raden .

We zullen verspreid op de plekken werken. In groepjes mag, met een max. van 4 personen op min.1,5 m afstand. Normaliter werken we al verder uit elkaar omdat dat qua werk ook veiliger is.

In de pauzes zullen we ruim uit elkaar zitten, liefst in de open lucht.

Al met al belangrijke maar noodzakelijke maatregelen ( waar heb ik dat meer gehoord ).

 Ik weet niet hoe de omstandigheden begin november zijn, maar ik weet wel dat de groep deze winter een stukje kleiner zou zijn. Al met al hoop ik toch dat we elkaar op 7 november zien en hopen dat we in goeie gezondheid de komende maanden doorstaan.

Dit verslag is binnen enkele dagen te lezen op groepwan.blogspot.com

Pas goed op jezelf,

Groet, Johan.  

op de kast

Gewapend met twee ladders, gereedschap, veiligheidsmaterialen -voorzichtigheid is de moeder van de havikskast- goed humeur vanwege een waterig zonnetje en natuurlijk de koek en zopie tassen, ploegden de kastfitters door het drassige weidegebied richting de loopplank bij de havikskast. Nadat we met wat balanceren de nogal wiebelende balk over de sloot gepasseerd waren, eerst maar eens de ka(s)t uit de boom gekeken, d.w.z. de juiste aanpak besproken met de - vanwege een verkeersopstopping - iets later gekomen Hans and Peter.

Allereerst de ladder tegen de boom en de kastsupport aan de boom bevestigen. Op dat moment besloten we de ploeg te gaan splitsen: Mark en Piet gingen de nog bevestigde uilen- en valkenkasten controleren. Eerst de uilenkast van verse houtmot voorzien en twee voor de invliegopening hangende takken weggezaagd. (ik omschrijf het simpel, maar degenen die wel eens een vier meter lange ladder in een bos rechtop hebben gezet, weten wel wat ik bedoel)

Op naar de valkenkast. Door een recent omgewaaide boom konden we met de ladder hier niet goed uit de voeten, dus alleen de aanvliegroute gecontroleerd. Dat was in orde. Kastje gezien, poppetjes weg als het ware...Terug dus naar de andere kastploeg. Daar aangekomen, zagen we dat Hein, Hans en Peter met behulp van een katrol en diverse touwen een heuse hijsinrichting gefabriceerd hadden: de kast hing al voor de bevestigingssteun. Echter, aan de steun bevestigen ging niet, de ladder stond in de weg. Goede raad is net zo duur als een goede kast, dus ladder verzet en ja hoor, de kast kon aan de supportsteun. Alleen was nu het punt dat de arm van Hein te kort was, d.w.z. de ladder te ver weg stond om de bevestiging aan de binnenzijde van de kast te bereiken. Maar...we laten ons niet op de kast jagen.. dus ladder verzet, tweede ladder aan de andere zijde van de boom geplaatst, deze twee aan de bovenzijde met stevig touw rond de boom verbonden en op deze wijze konden we de bevestigingsbouten binnenin de kast bereiken. Helaas bleken de bouten wat aan de korte kant.....Uiteindelijk de kast met een spanband nog geborgd en de definitieve bevestiging volgende week verzorgen evenals het plaatsen van de tweede bosuilenkast. Net nadat we hiermee klaar waren, begonnen de eerste regendruppels te vallen. Snel opgeruimd, maar niet snel genoeg...Halverwege het weiland gingen de hemelsluizen open.....

Goed weekend van: Hans, Hein, Mark, Peter en Piet.