Grote Knot

Hoi,

Zoals een deel van jullie weten ben ik er 8 december niet bij. ( een nadeel dat ik af en toe op zaterdag moet werken, een voordeel dat ik op deze dagen hetzelfde werk doe, maar dan betaald ).

De laatste boom is gezaagd. Het enige wat nog gezaagd moet worden is de grote knotwilg. Wie van jullie heeft een lang stevig touw? Wanneer Chris misschien volgende week komt kan hij met de motorzaag de knot inkorten.  Chris, wil je dan ook de paar fruitbomen weer onderhanden nemen? Wanneer je hier geen tijd voor hebt geeft dat niet. Het kan ook een week later of desnoods volgend jaar. De volgende winter hebben we in het bos toch weinig te doen

Komende zaterdag ruilen we de zagen in voor spades. Er kunnen dan zoveel mogelijk Elzenzaailingen verplant worden. Dit zijn de Elzen rechts van de sloot die gemerkt zijn. Ik had geen tijd meer om er meer te merken. Er kunnen er dus nog meer verplant worden. Over de hele breedte van het bos, maar vooral natuurlijk op het perceel waar gezaagd is. Op de plek waar jullie ze weg halen, moeten de  resterende Elzenzaailingen genoeg ruimte hebben. ( ongeveer de afstand van de Essenstobben ).

Voor in het bos, onder de grote Appel staan 2 kleine Veldesdoorns. Deze staan hier ongunstig. Ze kunnen dus ook verplant worden. Mochten jullie tijdens het struinen door het bos jonge Meidoorns tegenkomen dan willen ze die op de boerderij graag hebben.

Ik denk dat jullie hier de dag wel mee rond komen, misschien ook nog wel de 15^e .

Groet,

Johan

Els en Wilg

GEWEI ZWAM

SPECHT GAT ?

Vandaag wederom een goede opkomst. Negen man maar liefst! Juist omdat er niet veel zaagwerk meer te doen viel ( maar ook omdat Johan er niet was), was het aan de slag zetten van werkgroepleden even aankijken.
NIET VEEL ZAAGWERK????
Peter, Hans en Floris gingen de machtige eenzame wilg te lijf, die mannen hebben we niet meer naar hoeven om te kijken. Peter was zo in zijn nopjes dat hij zijn lunchpauze vrijwel opgeofferd heeft....
Arie heeft heel wat kilometers gemaakt met het naar voor brengen van de afgezaagde stammen
en het klaar leggen in de kreek van een flink aantal wilgentenen.
Ron en Gerco hebben nestkasten gecontroleerd en waar nodig vervangen. Tevens hebben zij nadat dit achter de rug was op diverse plaatsen ,,hand en spandiensten,, verricht.
Peter ( spreek uit: Pieter), Thomas en ondergetekende hebben zich uitgeleefd op de grote Els aan de rand van het oude bos. Deze els (een reuzenstobbe met zes bomen erop) was de laatste snoeironde abusievelijk niet meegenomen.
Blijven aan werkzaamheden nog te doen:
de kleine meidoorns terug snoeien,
wilgentwijgen aanplanten tegen de oude bosrand,
de els-die in het midden van het rechtse middenperceel staat-op stobbe zetten,
de laatste afgezaagde elzenstammen naar voor brengen.
de geknotte wilg op juiste hoogte brengen( motorzaagwerk )
de geknotte elzenbomen (op de stobbe) op de juiste hoogte zagen. ( motorwerk? ) 
Dus toch nog wel ,,wat,, te doen!

Floris merkte op een half vergane stobbe een geweizwam  en mijn oog viel op een wel heel mooi rond gat boven in een els circa 6 meter van de valkenkast. (zie bovenstaande foto) 

Tot zaags,

Piet.

Vogelvriendelijke boombeschermers

WAT EEN TOPDAG !! Wat een weer en wat een opkomst. We waren met 11 deelnemers. Een aantal wat we lange tijd, buiten de Landelijke Natuurwerkdag, niet gehaald hebben. Zoals ik hierboven al beschreef : Het kon niet beter. Met zo’n groep kan je tenminste heel wat werk verzetten, werkzaamheden van uiteenlopende aard. Zo waren Tim en Flip er om de zakken haardhout af te voeren. Het hout ging naar verschillende afnemers zodat alles nu verkocht is.

Er waren 2 nieuwe deelnemers waarvan er één op de landelijke natuurwerkdag ook al was geweest. De andere heb ik eerst een uitgebreide rondleiding door het bos gegeven. Aangezien dit bij mij nooit kort duurt, waren we al gauw 45 min. onderweg. 

Op de agenda stond voor deze zaterdag het schoonmaken, controleren en verversen van de nestkasten. Na de koffie  ben ik dan ook samen met een nieuwe deelnemer aan dit leuke, maar niet ongevaarlijke klusje begonnen. Waarom gevaarlijk zullen jullie zeggen:  we staan niet alleen meters hoog boven aan de ladder, maar de ladder staat niet overal even stabiel en recht. 

Wil je in een nestkast kijken die pal aan de slootkant staat, moet je de ladder vaak in een vreemde hoek plaatsen om dit klusje te klaren. Het is daarom maar goed dat we geen ARBO vrijwilliger in ons midden hebben. Tegenwoordig is het namelijk niet meer toegestaan om boven de 2 meter met een ladder te werken. Het wordt dus sparen voor een hoogwerker of een vrijwilliger zoeken die een gecertificeerd boomklimmer is. Schiet me te binnen dat we deze al hebben. Opgelost! 

Nadat we alle kasten hadden gecontroleerd, waarbij een Torenvalkenkast bijzonder slecht aan het worden is, was het inmiddels lunchtijd. En die genoten we heerlijk uit de wind en in de novemberzon. Wat nou, koude zaterdag! 

Wat mij nu opeens opviel was dat we door het perceel heen vliegen. 2 weken geleden zijn we begonnen en nu werd me gevraagd: welke bomen heb je nog meer voor ons? Nou, de rest van dit perceel! Maar er staan er niet zoveel meer. Inderdaad is het perceel buiten een reusachtige knotwilg, 2 meidoorns en 2 Elzen stobbes af. 

In de planning stond dat we elkaar in dit bos fijne feestdagen konden toewensen. Zoals het er nu naar uit ziet kunnen we dat op een andere werkplek doen. 

Zoals ik nu inschat zijn we nog 2 zaterdagen hier aan het zagen. Hierna gaan we nog een dag een hele partij Elzenzaailingen door het bos verspreiden. Al met al zijn we nog een aantal zaterdagen in het Ommedijkse Bos aan het werk. 

Tot slot liepen Piet en ik door de manshoge brandnetels aan de oostkant van het bos. 

Hier deden we een wel heel leuke waarneming. Boven op de rand van een boombeschermer en hangend aan de kleine Veldesdoorn hing/ lag een schitterend gedraaide nestje van waarschijnlijk een Winterkoning. Zie foto. 

Al met al was het vandaag een dag die komende winter waarschijnlijk moeilijk te overtreffen is. 

Ik hoop jullie komende zaterdag allemaal weer te zien. Het schijnt een droog, winters en zonnig weekend te worden. Dus wat let jullie?                                                                                              

Groet,
Johan. 

 Houtskoolzwam.

Natuurwerkdag WAN 2018

Beste allemaal,

Het WAN werkseizoen is vandaag officieel geopend met de landelijke Natuurwerkdag.
En wat voor een natuurwerkdag. Een blauwe lucht, een herfstzon boven ons en een heerlijke temperatuur. Wat willen we nog meer.
We waren incl. begeleiders met 18 personen. 18 personen waarvan de leeftijd behoorlijk uiteen liep.
Zo was de jongste 12 en de oudste 77. Dit was onze ouwe rot, de troetelbeer van Wassenaar, onze Gerard. Wat was het leuk om hem weer te zien. 
Nadat de begeleiders om 9 uur al op de boerderij waren, begonnen de voorbereidingen: gereedschap naar het bos brengen, spandoek ophangen, her en der op de Maaldrift routepijlen ophangen enz.
Rond 9.45 u kwamen de eerste deelnemers al binnendruppelen. Na een welkomspraatje op de boerderij, gereedschapsinstructie en uitleg in het bos, konden Lydia en ik als demonstratie de eerste boom van het seizoen zagen. Rond 10.45u. kon iedereen dan eindelijk de zaag en rodax ter hand nemen en zelf aan de slag gaan. Onder invloed van de steeds hoger komende zon werden de bomen in hoog tempo gezaagd en maakte de stilte in het bos plaats voor een regelmatig  “Van onderuh “. 
Na ruim een uur gezaagd te hebben was het tijd voor koffie en werden door ons de bekende verhalen over het Ommedijkse Bos verteld. De geschiedenis, de kreek enz. enz.
In de middagpauze zorgde boerderij Nellesteijn voor diverse stukjes kaas, waarvoor onze dank. 
Bij het afscheid kreeg iedereen, als dank, een zakje met bloembollen. Er is nog genoeg over, dus onze eigen hakkers kunnen de komende weken hier ook van profteren .
Na het gereedschap te hebben geteld, gesorteerd en te hebben opgeborgen  fietsten we vergezeld door 2 deelnemers richting “ Het buitenhuis  “ aan het Valkenburgse Meer. Hier werd nog even nagepraat en genoten we van ons biertje.
Al met al kunnen we terugkijken op een zeer geslaagde landelijke natuurwerkdag. 
Nadat we deze dag gehad hebben is het Ommedijkse Bos weer voor “ onze “ en evt. nieuwe hakkers.
Vanaf vandaag ( 3 november ) werken we weer wekelijk in het Ommedijkse Bos. In ieder geval tot aan de jaarwisseling.

Agenda

10 november zagen Ommedijkse Bos
17 november zagen en schoonmaken/repareren van de nestkasten

Klik op de rodax voor fotoalbum

      
                                                                                       

Zomp en zwam

Glimmer-inktzwam

Parel-amaniet

Na vanochtend ( 20 oktober )  met 3 man nog  even 2 uurtjes de tanden op elkaar te hebben gezet,  is het schonen van de kreek voor dit jaar afgerond. In  3,5 zaterdag hebben we 200 m. aan kreek geschoond, uitgediept en op sommige plaatsen zelfs weer opengegraven.
Een traject waarbij het de eerste helft van de tijd bijzonder onhandig werken was, met een lange sloothaak in veel te dicht struikgewas.
Het laatste deel ging echter een stuk vlotter doordat we de ruimte hadden om goed te werken.
Nadat het werk vandaag om 12 uur was afgerond, keken we voldaan terug naar ons werk en dacht ik : ligt het Waterloopbos nu eigenlijk in Amsterdam of in Wassenaar. 
Na de vroege pauze hebben we, om de tijd vol te maken, ons zelf getrakteerd op een paddenstoelenexcursie door het Ommedijkse Waterloopbos.
Wat ons opviel was dat er op de 2 paadjes door het bos verschrikkelijk veel paddenstoelen groeien.
Dit is geen toeval dat ze juist hier staan. Piet heeft nml. de afgelopen jaren heel wat uurtjes gestoken in het onderhoud van de paden.
Om iedereen met droge voeten te laten lopen heeft hij d.m.v. stammetjes een knuppelpaadje aangelegd. Het zgn. Rijsdijkse knuppelpad.
Deze stammetjes zijn inmiddels niet meer zichtbaar en beginnen geleidelijk aan weg te rotten. En waar rottend hout is zijn paddenstoelen.

Ik hoop jullie allemaal incl. familie en vrienden op 3 november te zien. 

Groet,
Johan

Gewone zwavelkop

Grote kale inktzwam

Knol honingzwam

Knol honingzwam

Tranende franjehoed

Knol honingzwam

Zwerm inktzwam

Zomp en drab

Op deze zomerse oktoberzaterdag wandelden vijf leden van de werkgroep gewapend met schop en sloothaak in ganzenpas het Ommedijkse Bos in. 

Je zou het niet verwachten zo ver in het jaar maar het lekkerste vertoeven was op de schaduwrijke plekken. De mouwen werden letterlijk en figuurlijk opgestroopt, de mannen gooiden de beuk erin en onder de pet en op de rug werd het in rap tempo vochtig. Het is dan ook best zwaar werk. Sommige ondiepe delen van de kreek staan droog en daar moet de schop in. Met je laarzen vastgezogen in de drab en een klodder blubberklei aan je schop, wat er niet vanaf wilde, was het  balanceren en als je dan een laars uit de zomp wilde trekken….leverde dat weer een hoop gelach vanaf de kant op. 
Maar ook het werk met de sloothaak is niet te onderschatten: het omhoogtrekken van de flinke klompen bagger is spierballenwerk volgens één van de diggers, vandaar de tip van een van de werkgroep leden om -als er ruimte is- achteruitlopend de haak op het droge te halen. 
In twee groepjes werd er een meter of vijf van elkaar af in een ondiep gedeelte gespit, wat uiteindelijk als resultaat had dat na het ,,doorsteken,, van een damwandje er een behoorlijke waterverplaatsing ontstond. Zo had het Ommedijkse Bos korte tijd een heuse waterval: de Nellesteijn Fall. 
Gestaag vorderde het werk en rond 12.45 uur werd unaniem besloten om de resterende ca 15 meter van de kreek voor de 20 oktoberploeg te reserveren en de lunch te gaan gebruiken in de schaduw van het oude bosgedeelte. 

Volgende week heeft de 13 oktoberploeg dus een vrij weekend. Voor degenen die volgende week 20 oktober het laatste stukje afmaken graag even bij Johan melden dat je komt.

Luit, sterkte gewenst met de operatie.

Groet,

Piet.

                                                                                                                                                                                    

Baggerploeteraars

Dat ik nooit meer naar het weerbericht hoef te luisteren bleek vandaag wel weer. “ met een magere 15 graden wordt het een kille zaterdag “. 

Kil was het inderdaad wanneer we om 6 uur waren begonnen. Maar om 10 uur was de zon al aardig doorgekomen en steeg de temperatuur in rap tempo.

Aangekomen in het bos was het,  zoals zo vaak, of je vanaf het boerenerf een andere wereld binnen stapte.

Windstil, doodstil en de eerste zonnestalen die over de boomtoppen heen kwamen.  Er stonden 5 man die de zelfde gedachten  hadden: Dit wordt genieten!!

Al het begin is moeilijk, zeker wanneer het weer een aantal zaterdagen in de bagger ploeteren wordt.

Vanaf vandaag houden we ons een aantal zaterdagen bezig met het opschonen van de “ eeuwen oude getijdekreek “. ( hij blijft mooi ).

Dit opschonen van sloten en andere watergangen kan op verschillende tijden van het jaar en op verschillende manieren.

Wanneer een watergang ieder jaar wordt geschoond dan heet dit bladvissen. Er wordt alleen blad en ander plantaardig materiaal verwijderd. We spreken van baggeren of uitdiepen wanneer een watergang eens in de 2 tot 5 jaar wordt geschoond. Tot op de bodem wordt alles zo veel mogelijk verwijderd. Hier houden wij ons de komende zaterdagen mee bezig. De meest ideale tijd hiervoor is september/oktober. Het leven rond het water, vooral amphibieën, zijn nog niet in de sloot weggekropen voor de winterslaap. Het enige nadeel is dat de bladval nu nog moet komen. Maar tegen de tijd dat dit tegenwoordig gebeurt is de kans groot dat we de kikkers wakker schudden.

Zoals ik al eerder schreef waren we vandaag met 5 man. Helaas, helaas, helaas lijkt het erop dat dit nog maar de harde kern van de groep is. Please, willen jullie ons de komende winter verrassen.

Maar met 5 goed gehumeurde, uit de klei getrokken baggeraars is er toch behoorlijk veel gedaan. We zijn al bijna tot de helft van het bos gekomen.

Om zo ver te komen ging er toch een hoop trek, snoei en knipwerk aan vooraf.

Het eerste gedeelte van het bos is nml. al behoorlijk begroeid geraakt. Niet alleen met struiken en bomen maar ook met bramen en ander struweel. Evenals andere jaren laten we sommige gedeeltes verlanden. Dit om meer variatie in moerasvegetatie te krijgen.

Al met al was het een succesvolle, gezellige en zonnige herfstdag die afgesloten werd met een grote gele kwikstaart langs de kreek en de eerste koperwieken in de meidoorns.

Wie wil dit volgende week zelf ervaren?

Het verslag + enkele foto’s staan binnen enkele dagen op ons blog.

Groet,

Johan.