Afgezaagd verslag

Het einde van het seizoen nadert.
We konden het vandaag weer goed merken. Overal baltsende kieviten, een zon die, weerkaatsend in de Kaag extra warmte afgaf en zo onze bleek geworden winterse gezichten weer wat kleur gaf.
Een nadeel van dit soort werkdagen is : wat moet ik nu weer schrijven . Wederom een zonnige dag, wederom wilgenstek gepoot en weer bomen afgezaagd. Het kan bijna niet anders dat het ook een afgezaagd verslag wordt. Ik bedoel bijna.
We waren vandaag met 8 man. Toen we de pont opliepen schuifelden we over de houtsnippers. Hee, Jan is al begonnen om de takkenhopen te versnipperen. Het was inderdaad al aardig opgeruimd.
Wat nu opviel was dat er toch veel kleine takken tussen de stobben lagen en met het verzoek van Jan om dit ook op te ruimen en op hopen te leggen. Dit werd dan ook door een aantal gedaan, al was zagen eigenlijk veel leuker.
Aan het einde van deze zonnige dag konden we zeggen dat de Wilgenkade op een grote Iep na klaar is.
We hebben op dit eiland nog 2 werkdagen voor de boeg. 2 en 9 maart. Tijdens deze 2 werkdagen PROBEREN  we een pestbosje midden op het eiland kort te zagen. Hans en ik gaan komende week eerst de grote Iep naar beneden halen waarbij de rest dus in het bosje aan de slag gaat. Tot slot wil ik  het volgende even kwijt: doordat ik de afgelopen 2 zaterdagen veel aan het planten ben geweest, was ik er tijdens het zagen niet bij. Maar het viel me op dat sommigen te weinig aandacht besteden  aan de kwaliteit van het zagen. Veel stobben waren niet glad afgezaagd of waren te hoog afgezaagd.
EEN BOOM / TAK ZAGEN BESTAAT UIT 3 HANDELINGEN. Zaag de boom of tak eerst hoog af en zaag daarna de resterende stam zo laag mogelijk af. Zo is bij de 2e handeling de spanning van de stam, verkleint het de kans van inscheuren en heb je dus altijd een gladde stobbe. Wanneer alles gezaagd is haal je evt. braam of andere kruidactige gewassen er omheen weg.
Ik hoop dat jullie hier iets aan hebben.        
2 maart vertrekt de boot om 9.45 u vanaf het einde van de Zijldijk.
Ik wens jullie een prettige werkweek.

Hakkelijke groet,
Johan

Magere opkomst?

 

Vandaag 12 januari 2019 een druilerige dag. Peter schatte voor tienen: ,,het zal wel een magere  opkomst worden’’. Hij zat er helemaal naast. Nadat Martin nog ,,binnendruppelde,, waren we met z'n tienen. Prima opkomst.

De enige echte regenbui hebben we deze keer tijdens de koffietijd gepland. Voor de lunch waren we klaar met de werkzaamheden op het achtererf. Na nog een zware zaagklus aan de andere zijde van het looppad (waarbij vrijwel de hele ploeg zich  moest inzetten) konden we Sjaak-die eveneens liet zien dat ie niet voor een kleintje vervaard is- de hand schudden en gingen we huiswaarts. 
Volgende week kwart voor tien verzamelen aan het einde van de Zijldijk voor de overtocht naar de boerderij de Eenzaamheid. Zorg dat je erbij bent. ( en op tijd )

Groet, Piet.

 

Vogelvriendelijke boombeschermers

WAT EEN TOPDAG !! Wat een weer en wat een opkomst. We waren met 11 deelnemers. Een aantal wat we lange tijd, buiten de Landelijke Natuurwerkdag, niet gehaald hebben. Zoals ik hierboven al beschreef : Het kon niet beter. Met zo’n groep kan je tenminste heel wat werk verzetten, werkzaamheden van uiteenlopende aard. Zo waren Tim en Flip er om de zakken haardhout af te voeren. Het hout ging naar verschillende afnemers zodat alles nu verkocht is.

Er waren 2 nieuwe deelnemers waarvan er één op de landelijke natuurwerkdag ook al was geweest. De andere heb ik eerst een uitgebreide rondleiding door het bos gegeven. Aangezien dit bij mij nooit kort duurt, waren we al gauw 45 min. onderweg. 

Op de agenda stond voor deze zaterdag het schoonmaken, controleren en verversen van de nestkasten. Na de koffie  ben ik dan ook samen met een nieuwe deelnemer aan dit leuke, maar niet ongevaarlijke klusje begonnen. Waarom gevaarlijk zullen jullie zeggen:  we staan niet alleen meters hoog boven aan de ladder, maar de ladder staat niet overal even stabiel en recht. 

Wil je in een nestkast kijken die pal aan de slootkant staat, moet je de ladder vaak in een vreemde hoek plaatsen om dit klusje te klaren. Het is daarom maar goed dat we geen ARBO vrijwilliger in ons midden hebben. Tegenwoordig is het namelijk niet meer toegestaan om boven de 2 meter met een ladder te werken. Het wordt dus sparen voor een hoogwerker of een vrijwilliger zoeken die een gecertificeerd boomklimmer is. Schiet me te binnen dat we deze al hebben. Opgelost! 

Nadat we alle kasten hadden gecontroleerd, waarbij een Torenvalkenkast bijzonder slecht aan het worden is, was het inmiddels lunchtijd. En die genoten we heerlijk uit de wind en in de novemberzon. Wat nou, koude zaterdag! 

Wat mij nu opeens opviel was dat we door het perceel heen vliegen. 2 weken geleden zijn we begonnen en nu werd me gevraagd: welke bomen heb je nog meer voor ons? Nou, de rest van dit perceel! Maar er staan er niet zoveel meer. Inderdaad is het perceel buiten een reusachtige knotwilg, 2 meidoorns en 2 Elzen stobbes af. 

In de planning stond dat we elkaar in dit bos fijne feestdagen konden toewensen. Zoals het er nu naar uit ziet kunnen we dat op een andere werkplek doen. 

Zoals ik nu inschat zijn we nog 2 zaterdagen hier aan het zagen. Hierna gaan we nog een dag een hele partij Elzenzaailingen door het bos verspreiden. Al met al zijn we nog een aantal zaterdagen in het Ommedijkse Bos aan het werk. 

Tot slot liepen Piet en ik door de manshoge brandnetels aan de oostkant van het bos. 

Hier deden we een wel heel leuke waarneming. Boven op de rand van een boombeschermer en hangend aan de kleine Veldesdoorn hing/ lag een schitterend gedraaide nestje van waarschijnlijk een Winterkoning. Zie foto. 

Al met al was het vandaag een dag die komende winter waarschijnlijk moeilijk te overtreffen is. 

Ik hoop jullie komende zaterdag allemaal weer te zien. Het schijnt een droog, winters en zonnig weekend te worden. Dus wat let jullie?                                                                                              

Groet,
Johan. 

 Houtskoolzwam.

Zomp en zwam

Glimmer-inktzwam

Parel-amaniet

Na vanochtend ( 20 oktober )  met 3 man nog  even 2 uurtjes de tanden op elkaar te hebben gezet,  is het schonen van de kreek voor dit jaar afgerond. In  3,5 zaterdag hebben we 200 m. aan kreek geschoond, uitgediept en op sommige plaatsen zelfs weer opengegraven.
Een traject waarbij het de eerste helft van de tijd bijzonder onhandig werken was, met een lange sloothaak in veel te dicht struikgewas.
Het laatste deel ging echter een stuk vlotter doordat we de ruimte hadden om goed te werken.
Nadat het werk vandaag om 12 uur was afgerond, keken we voldaan terug naar ons werk en dacht ik : ligt het Waterloopbos nu eigenlijk in Amsterdam of in Wassenaar. 
Na de vroege pauze hebben we, om de tijd vol te maken, ons zelf getrakteerd op een paddenstoelenexcursie door het Ommedijkse Waterloopbos.
Wat ons opviel was dat er op de 2 paadjes door het bos verschrikkelijk veel paddenstoelen groeien.
Dit is geen toeval dat ze juist hier staan. Piet heeft nml. de afgelopen jaren heel wat uurtjes gestoken in het onderhoud van de paden.
Om iedereen met droge voeten te laten lopen heeft hij d.m.v. stammetjes een knuppelpaadje aangelegd. Het zgn. Rijsdijkse knuppelpad.
Deze stammetjes zijn inmiddels niet meer zichtbaar en beginnen geleidelijk aan weg te rotten. En waar rottend hout is zijn paddenstoelen.

Ik hoop jullie allemaal incl. familie en vrienden op 3 november te zien. 

Groet,
Johan

Gewone zwavelkop

Grote kale inktzwam

Knol honingzwam

Knol honingzwam

Tranende franjehoed

Knol honingzwam

Zwerm inktzwam

Ghansproof

Beste Hakkers,

Om met de titel te beginnen: het was vandaag een matige opkomst voor de eerste officiële werkdag van het seizoen. Er waren weliswaar 7 deelnemers, maar wanneer ik naar de deelnemerslijst kijk tel ik toch 22 deelnemers  excl. een aantal geïnteresseerden. Ik heb een idee dat de groep langzamerhand een beetje in dut. Maar gelukkig was daar vandaag een nieuwe deelnemer die dit gevoel bij mij een beetje weg nam.

Tot zover mijn klaagzang .

Het werk was deze zaterdag te verdelen in 3 verschillende werkzaamheden. Chris heeft zich vol toewijding bezig gehouden met de “ erfenis van wijlen Kees v.d. Berg “. Het snoeien van de enkele fruitbomen ( appel en peer ). Deze zijn ooit aangeplant door een jager die iedereen liever niet dan wel zag. Om dit te laten merken hebben we deze boompjes een kleine 20 jaar verwaarloosd door ze niet te snoeien.

De huidige persoon die het jachtrecht in de Ommedijkse Polder heeft,  is een zeer geschikt persoon. Als antwoord hierop snoeien we al een aantal jaren de fruitbomen voor hem. Dat het vakkundig snoeien effect heeft blijkt wel. Er wordt ieder jaar behoorlijk wat fruit van de bomen gehaald. Zoveel zelfs dat iedereen , incl. de reeën er een appeltje van mee pikken.

Ron , Chris en ik hebben vandaag de nestkasten schoon gemaakt, verplaatst en “ gansproof “ gemaakt. De eerste mooie waarneming liet hierbij niet lang op zich wachten. Bij het omhoog klimmen naar de Bosuilenkast vloog er vlak boven ons een bosuil uit de kast. Dit is een goed teken voor het komend voorjaar.

Gelukkig waren we nu vroeg met de nestkasten verschonen. Wanneer we dit in januari / februari zouden doen is de kans groter dat we de uilen verstoren tijdens het broeden. Bosuilen beginnen nml.  vroeg met broeden.

Zoals ik al eerder schreef zijn de 2 Torenvalkenkasten “ Nijlgansproof “ gemaakt.  Dit is gedaan door 2 latjes voor de ingang te timmeren. De Torenvalk kan er dan nog in, maar de Nijlgans niet.

Als laatste namen we de Steenuilenkast onderhanden. Deze was afgelopen jaar uit de boom gevallen en hing halverwege aan een touw te bungelen. De kast heeft nu een mooie plek gekregen op het erf van boerderij Nellesteijn, in een oude knotwilg. Steenuilen broeden normaal gesproken in oude schuurtjes of in oude knotwilgen met veel holtes.

Tot slot is er natuurlijk ook nog gezaagd. Er is weer heel wat werk verzet. Ik denk dat in 2 zaterdagen tijd al een derde van het perceel is verzaagd. Het gaat ons dus voor de wind

De nieuwe deelnemer heeft voor de koffie een rondleiding door het bos gekregen, waarna hij daarna samen met Piet aan de slag ging.

Ik wens iedereen een prettige werkweek en ik hoop jullie komende zaterdagen weer te zien, en lees de 1^e alinea van dit verslag nog even door.

Groet,                                                                                                                                                                                                                                           

Johan

Fluweelpootje

Kogelhoutskoolzwam

Goed gereedschap...

In de kleine wereld waarin deze ochtend het zicht af en toe reduceerde - zeker langs de Zijldijk - tot enkele tientallen meters, probeerden zeven WAN leden om beurten de klapdeur van de garagebox te openen om de gereedschapskist te bereiken die in de box was opgeslagen. De vergeefse pogingen leidden ertoe dat de zaagploeg met een half uur vertraging aan de oversteek begon, zonder het materiaal dat we nodig hadden om ons werk te doen. Maar.... Peter bracht uitkomst: hij had een zak met kleine handzagen bij zich, en Lydia een beugelzaag en Rodax. 

 Na de overtocht werd er geopperd om gelijk maar met de koffieronde te beginnen, maar dat plan werd afgeblazen. De hele ploeg stond nog een goede zaag uit te zoeken toen de eerste ,,van onderen" klonk, gevolgd door een klap en commentaar in de trant van ,,Ja , hoor hij is wéér de eerste''.

  Alras verstomde óók het gekrakeel over kisten en boxen (resp. gereedschap- en garage-) en hoorde je alleen nog het geluid van zagen, vallende boomtakken en protesten van diverse pluimage die vanuit de nog niet geknotte bomen zaten toe te kijken. 

 Op een windstil plekje werd genoten van de koffie- en lunchpauze, waarna de lunchpauze ingekort werd (,,beetje productie maken,,) iets waartegen de Wan leden natuurlijk luidkeels protesteerden. 

 Eerder dan we gedacht hadden hoorden we in de verte de veerpont aan komen tuffen, waarna zelfs een lichte vorm van paniek ontstond omdat we gewoon nog niet opgeruimd hadden. 

Na een heerlijke werkdag voeren we terug met "aardige Neef Kees" terwijl de zon de wolken begon te verjagen....*

Tot volgende keer,

Piet.

* citaat Peter.

Foto's van Dick

...is het halve werk

Bikkelweer

Beste Hakkers,

Toen ik vanochtend uit mijn raam keek dacht ik: Nuah,  dit wordt weer een natte voeten dag. Een stevige noordwester, regen / hagel / sneeuwbuien, onweer maar toch ook zonneschijn. Kortom een oer Hollandse kwakkel winterdag. Wij, bikkels als we zijn, lieten ons hiervan niet tegenhouden. We waren met  totaal 9 deelnemers.

Wederom lag het werktempo weer behoorlijk hoog, terwijl sommige bomen toch knap Dick waren. Dat lachen tijdens het werk  het werktempo verhoogt klopt wel weer want er werd wederom  goed gelachen om de aanwezige kalkoenen. 

Tijdens de dag kwam baas Sjaak af en toe een praatje maken en zelfs af en toe meewerken. Hij was vandaag ook duidelijk goed gemutst. De voorspelling van mogelijk schaatsweer en zijn liefde voor de Unox worsten bracht hem er toe om de oranje muts op te zetten.

Naarmate de dag verstreek konden we ook steeds dikkere bomen aan.

Vlak voor het einde van de werkdag stonden Piet en ik bij een bijzonder grote Wilgenstobbe met behoorlijke dikke bomen er op. ( zie de foto’s op ons Blog ) Piet en ik keken elkaar aan en met dezelfde gedachten zeiden we : Zullen we dan maar? Wat een kanjers! De bomen hadden de dikte die me terug deden denken aan de 40 jarige Essen waar Hans v. Daalen en ik ooit in het Ommedijkse Bos mee begonnen. Bij deze dikte kan je dus maar het beste de allergrootste 2 persoons beugelzaag gebruiken. Eindelijk konden we deze zaag ook weer eens gebruiken. Na veel pijn en moeite en nadat we in alle mogelijke standen gezaagd hebben kregen we dan toch uiteindelijk de stobbe op de juiste hoogte afgezaagd.

Moe maar voldaan gooiden we rond 14.30 u. het bijltje er bij neer.

Ik denk dat iedereen volgende week weer vol enthousiasme terug keert naar deze vooral gezellige werkplek.

Zowaar zal ik er volgende week niet bij zijn.

Groet,

Johan

Luistervinken

Meer foto's