Eenzaamheid

Link naar foto's

Knotters

Beste zwoegers/knotters/hakkers,

Vandaag was de laatste werkdag op het erf van boerderij v. Schie in de Boterhuispolder.

Het weer was wederom perfect. Niet te koud, zacht briesje en 's middags wat zon. De laatste werkdag, en wat voor een dag! Guus Meeuwis zou het direct kunnen zingen: ,,Het is een dag, die je normaal alleen op werk mee maakt. Het was een dag waarvan ik dacht, is dit ontspannen vrijwilligers werk? Ik dacht af en toe dat ik alweer op werk was, oordoppen op, motorzaag op de achtergrond.''

Er werd met grote inzet ( 11 deelnemers ) gewerkt. Voor diegenen die er niet bij waren en evt. bezoekers van de blog: We hebben vandaag de 18 wilgen geknot van de oprijlaan naar de boerderij.

in de ochtend.

Op deze laatste werkdag in de Boterhuispolder kregen we de hulp van een motorzaag, bediend door Chris. Wat waren we blij met hem. Zonder hem hadden we het werk nml. niet kunnen afronden. Op zich is dat geen probleem, maar na een maand op deze werkplek te hebben gewerkt kunnen we nu voor 1 maand naar de Kaag.

Onze acrobaat Peter was natuurlijk ook weer van de partij. Hij was een groot deel van de dag in zijn bekende gebogen houding  hoog in de knotwilgen te vinden. Laat Peter maar gaan. Hij was in zijn element, af en toe rug strekkend keek hij op ons neer. Het waren de zwaarste bomen. Maar we hoorden hem niet klagen. ( begrijpelijk met oordoppen op ).

Na de lunch, waarbij er pittig gediscussieerd werd over een webcamverbinding, gingen we weer aan het werk om de laatste knotwilgen een kopje kleiner te maken. Om 14.15 u. konden we toch zeggen dat we het af hadden gekregen.

in de middag

Als dank voor 4 dagen hard werken op het erf kregen we 100,- van boer Sjaak. Hij bedankte met de woorden, ik ben zo blij met jullie. Zelf kan ik het niet meer.

Na alle gereedschapsaankopen van afgelopen zomer komt de 100,- weer goed van pas.

Nogmaals iedereen bedankt en in het bijzonder Chris.

Komende zaterdag 4 februari raad ik iedereen aan om rond 9.45 u aan het einde van de Zijldijk te staan, bij de slagbomen aan de linkerkant.

We worden om 10 uur met de boot vanaf deze plek naar de werkplek gevaren.

KOM ALLEMAAL!  HET IS ECHT EEN SCHITTERENDE WERKPLEK, waarbij we tijdens het werk genoeg tijd hebben om te genieten van de stille Kagerplassen en de goudgele rietvelden.

Groet,

Johan

foto link

Dipper

Op weg (deze keer eens met de auto) naar de boerderij van Sjaak en Pip, passeerde ik Luit die op de Zijldijk op z'n gemakkie fietsend van het zonnetje aan het genieten was. De Zijl was gedeeltelijk dichtgevroren, alleen in het midden een smalle vaargeul: wat een schitterend plaatje!

Wandelend op de kade zo'n 100 m. voor de boerderij passeerde Gerco me met de auto en vroeg belangstellend of ik soms een lift wilde. ,,Ik denk dat ik het wel red tot op het erf", antwoordde ik lachend.
Na het gereedschap bij elkaar geraapt te hebben, meldde ik me op de werkplek, waar al een man (en vrouw) of acht aan het werk was. Ja hoor, Peter was al bezig aan de dikste stobbe, dus ik vermaakte me met wat dunnere stammen. Het ,,van onderen", gevolgd door doffe dreunen, soms afgewisseld door het geluid van brekend ijs als zware delen van Peters wilg in de bevroren poel vielen, was niet van de lucht. Helaas heb ik geen foto van de "dip" van Peter, die met zijn rechterbeen door het ijs heenging en vervolgens in een blauwe overall met nieuwe laarzen van Sjaak terugkwam en weer verder ging.
Terwijl boer Sjaak tussen de stobben door laverend, tevreden constateerde hoe het bomenleger uitgedund werd, lieten de immer aanwezige kalkoenen hun afkeuring over onze aanwezigheid duidelijk merken. (horen bedoel ik) 

klik voor fotoalbum

Tijdens de lunch werden we, aan de zuidkant van de stal in het zonnetje en uit de wind zittend, getrakteerd op een super pan kippensoep. Wat smaakt dat geweldig en is het GENIETEN als je je koude handen rond zo'n warme kom legt.
Na de lunch de laatste werkzaamheden uitgevoerd en opgeruimd.
Volgende week vermoedelijk laatste werkdag aan de Zijldijk, dan is Johan er weer bij en hopelijk ook weer zo'n geweldige opkomst!
Groet,
Piet.

Bikkelweer

Beste Hakkers,

Toen ik vanochtend uit mijn raam keek dacht ik: Nuah,  dit wordt weer een natte voeten dag. Een stevige noordwester, regen / hagel / sneeuwbuien, onweer maar toch ook zonneschijn. Kortom een oer Hollandse kwakkel winterdag. Wij, bikkels als we zijn, lieten ons hiervan niet tegenhouden. We waren met  totaal 9 deelnemers.

Wederom lag het werktempo weer behoorlijk hoog, terwijl sommige bomen toch knap Dick waren. Dat lachen tijdens het werk  het werktempo verhoogt klopt wel weer want er werd wederom  goed gelachen om de aanwezige kalkoenen. 

Tijdens de dag kwam baas Sjaak af en toe een praatje maken en zelfs af en toe meewerken. Hij was vandaag ook duidelijk goed gemutst. De voorspelling van mogelijk schaatsweer en zijn liefde voor de Unox worsten bracht hem er toe om de oranje muts op te zetten.

Naarmate de dag verstreek konden we ook steeds dikkere bomen aan.

Vlak voor het einde van de werkdag stonden Piet en ik bij een bijzonder grote Wilgenstobbe met behoorlijke dikke bomen er op. ( zie de foto’s op ons Blog ) Piet en ik keken elkaar aan en met dezelfde gedachten zeiden we : Zullen we dan maar? Wat een kanjers! De bomen hadden de dikte die me terug deden denken aan de 40 jarige Essen waar Hans v. Daalen en ik ooit in het Ommedijkse Bos mee begonnen. Bij deze dikte kan je dus maar het beste de allergrootste 2 persoons beugelzaag gebruiken. Eindelijk konden we deze zaag ook weer eens gebruiken. Na veel pijn en moeite en nadat we in alle mogelijke standen gezaagd hebben kregen we dan toch uiteindelijk de stobbe op de juiste hoogte afgezaagd.

Moe maar voldaan gooiden we rond 14.30 u. het bijltje er bij neer.

Ik denk dat iedereen volgende week weer vol enthousiasme terug keert naar deze vooral gezellige werkplek.

Zowaar zal ik er volgende week niet bij zijn.

Groet,

Johan

Luistervinken

Meer foto's

Rookworst

Het was een koude, maar mooie dag op een bijzonder locatie: de Boterhuispolder.

Beste Hakkers,

Ik denk dat we het er allemaal  over eens zijn dat we het nieuwe jaar sfeervol, vol energie,  maar koud zijn begonnen.

6 januari hadden we onze nieuwjaarsreceptie in het Ommedijkse Bos. De meesten van jullie hebben de foto’s van 6 en 7 januari gezien. Zo niet dan kunnen jullie dit over enkele dagen op ons blog bekijken. Ik denk dat iedereen het er wel over eens is  dat dit de leukste en sfeervolste nieuwjaarsreceptie ooit was. 

Rond 17.30 u.  begonnen de eerste deelnemers binnen te druppelen. Gerco had achter in het bos, tussen de hoge bomen, een kampvuur gemaakt. Een kuiltje in de grond gevuld met gesprokkeld hout, primitieve bankjes er omheen. Dit waren de ingrediënten voor een, wat later bleek, een schitterende avond.

Langzamerhand kwam alles tevoorschijn wat iedereen mee had genomen.  Wijn, allerlei biertjes, hartige taart, geHAKtbrood  ( hoe toepasselijk ) enz. enz. alles was voor handen.

Maar waar iedereen voor kwam was natuurlijk de Erwtensoep van Gerco. Deze, het gaat hier om de Erwtensoep, hing in een pan op temperatuur te komen boven het vuur. Ook voor de vegetariërs was rekening gehouden met o.a vegetarische Erwtensoep. Wie dacht dat het na de Erwtensoep gedaan was met de pret had het mis. Er waren nml ook worstjes aanwezig die we zelf op de finse manier op het vuur konden braden. De finse manier is simpel. Gewoon een worst op een puntige tak steken  en dan maar gaan met die b worst. Om 21.30 u. gingen we voldaan en enigszins koud naar huis. 

Bij deze wil ik namens de hele groep Gerco nogmaals bedanken voor de geslaagde avond.

Na vrijdag komt natuurlijk zaterdag. De grote vraag was natuurlijk wie komt er na zo’n gezellige avond  en wie durft het aan om over de beijzelde weg  richting de Boterhuispolder te komen. Er kwamen toch nog 7  deelnemers het boerenerf binnen glijden. 

De komende maand werken hier op het erf  van de fam. v. Schie. We zijn begonnen aan een perceel Hakhout wat achter de boerderij ligt. Het is een vrij smalle lange strook bestaande Es, Vlier, Iep, Esdoorn, Els en Lijsterbes. Qua beplanting dus een gevarieerd perceel. We doen hier in principe hetzelfde als in het Ommedijkse Bos. We maken hier alleen geen houtrillen. Dit geeft vlak bij een erf met opslag van voedsel veel “ ongedierte “. Het snoeihout lopen we dus via een bruggetje over de sloot naar het weiland alwaar het van het voorjaar versnipperd wordt .

Wat is het hier toch altijd heerlijk rond struinen op een boerenerf die alles behalve netjes en steriel is. Een hobbelige bestrating, oude gammele schuurtjes waarvan er geen één recht staat, hier kippenschuur, daar een duiventil, rond scharrelende kalkoenen ( kulekulekulekul)  enz. Kortom :  een  beestenbende, maar wel een hele leuke beestenbende waar tussendoor ook nog een aantal hele leuke vrijwillig(st)ers rond lopen.

Wie hier nog nooit geweest is nodig ik hierbij uit om eens de komende weken te komen kijken of misschien zelfs mee te werken.  

 Groet,

Johan.

Nieuwjaarsvuurtje 2017

Kulekul 2017