zWANburgerpolder

 Werkdag 9 januari 2021.

Vandaag wederom werken aan het wilgenbestand op de Armenkade aan de noordzijde van boerderij de Eenzaamheid. Deze boerderij is sinds halverwege de negentiende eeuw in het bezit van de familie van Schie. Net zoals op boerderij Boterhuys een nieuwe wind waait, is ook op boerderij de Eenzaamheid het stokje overgedragen aan de jongere generatie: Joost van Schie. Waar voorheen door de ouders van Joost de lat al hoog gelegd werd op het gebied van duurzaam ondernemen, besloot Joost hier nog een vrij nieuwe vorm van ,,farmen,,  aan toe te voegen: regeneratieve landbouw.

Onder deze term wordt verstaan: een boerenbedrijf runnen met als uitgangspunten onder andere het verbeteren van duurzaamheid en milieu. Wat onder deze noemer valt (en kan vallen) is duidelijk omschreven in onderstaande links.

Om een paar punten uit deze vernieuwende bedrijfsvoering toch te vermelden: bodemverbetering, weidevogelbeheer, waterhuishouding, Co2 uitstoot/opslag, biodiversiteit. Op de pagina ,,Agroberichten Buitenland,, van de website van het Ministerie van Landbouw schrijft men het volgende over het ontstaan van deze vorm van landbouw: ,,De intensieve landbouwproductie in de VS leidt op veel plekken tot degradatie van de bodemkwaliteit waarbij de bodem nog nauwelijks nutriënten of water vasthoudt. Regeneratieve landbouwmethoden leiden vaak tot betere economische resultaten. Op een gezonde bodem kan namelijk voedsel van hogere kwaliteit met betere voedingswaarden worden geproduceerd. 

De aandacht onder boeren voor dergelijke praktijken neemt toe. Een belangrijke reden is dat boeren hun bedrijf willen doorgeven aan de volgende generatie. Ook op lange termijn moet op de grond landbouwproductie mogelijk zijn.

Uit het bovenstaande stukje blijkt dat er veel raakvlakken met onze Werkgroep zijn. 

Fijn om met onze werkgroep een ietsie pietsie aan deze manier van werken door de familie van Schie mee te kunnen doen. Geen wonder dat we regelmatig in de groep horen: wat is het hier toch heerlijk werken...

Door het animo in de groep is het werk op deze kade vrijwel gereed. Volgens Johan gaan we volgende week een langer stukje varen, dus.....we laten ons verrassen!

Lees (veel) meer over regeneratieve landbouw op:

https://wij.land/regeneratieve-landbouw-in-de-zwanburgerpolder/

https://wij.land/volgende-fase-in-regeneratief-landbouwontwerp/ 

https://www.agroberichtenbuitenland.nl/zoeken?trefwoord=Regeneratieve&search-submit=

 

Wilgenbezemmijt (gal)

Costa del Kaag

                                     

Beste hakkers,

Noeste knoesten

Als opening van het verslag wil ik jullie een voorspoedig en vooral gezond nieuw jaar toewensen, waarbij we met vrienden, familie en met onze groep weer vele mooie momenten hopen te beleven. Wat dat laatste betreft zijn we het nieuwe nieuwe  jaar vandaag goed begonnen. Tot aan de natte afsluiting om 14 u was het de hele dag volop genieten aan de Costa del Kaag. Heerlijk werken in de zon, af en toe uitkijkend over het spiegelgladde water, genieten van groepen Kieviten die hoog boven de bruine rietvelden hun winterdans deden. En als laatste natuurlijk: de pauzes in de zon. Al komen we voor het werken in de natuur, de koffiepauzes zijn O zo belangrijk en O zo gezellig. Zeker vandaag.

Aangezien de pont de hele dag ter plaatse bleef, konden we hier verspreid op zitten. Weerkaatsende zon in je gezicht zorgde ervoor dat het wintergevoel ver te zoeken was. Maar genoeg over het mooie weer.

Lunch po.i.nt

Toen we vanochtend aan kwamen rijden stond Jan van Schie ons al op de pont op te wachten. Aangezien dit rond 9.40 u. was duurde het tot 10 uur wachten toch wel lang, zeker voor een bezige bij als Jan. Na 10 minuten zei hij dan ook: laten we nu maar gaan. Mocht er nog iemand komen vaar ik nog wel een keer. We werden afgezet aan het einde van de Wilgendijk aan de oostkant van de Zwanburgerpolder.Deze dijk staat al eeuwen bekend als de “ Arme Ka “, waarschijnlijk verwijzend naar de armen die hier het hout voor de kachel kwamen zagen. ( lijkt mij een logische verklaring ) Op deze dijk zullen we deze winter weer een gedeelte van de Wilgen en Elzen kort zetten. Enkele Essen en Iepen zullen we laten staan. In deze polder geldt weer hetzelfde als in de Boterhuispolder: de bossages zo gefaseerd mogelijk onderhouden, oftewel ieder jaar een gedeelte,

Judasoor

met als resultaat een grotere biodiversiteit. MAAR: In tegenstelling tot bv. het Ommedijkse bos mogen de bossages nergens zo hoog worden dat er roofvogels in kunnen gaan broeden of de bomen als uitkijkplek gebruiken. Tevens zullen er geen houtrillen worden aangelegd. Dit zijn namelijk ideale schuilplaatsen voor marterachtigen, één van eierenrovers. Dit alles wordt gedaan om de weidevogels een betere en meer veilige polder te geven. Dit alles staat ook beschreven in plan Grutto.

De planning was dat we 2 dagen op deze dijk zouden doorbrengen, maar aangezien het per stobbe vrij veel werk is worden dit er waarschijnlijk 3. Diegenen die er vandaag waren zullen dat totaal geen straf vinden!

Hakkelijke groet, Johan.

Fop elfenbankje

Lunchpo.i.nt 2

COSTA DEL KAAG

                                                                        

Clouds are rolling in

  

Wildcam

Beste allemaal ,

Hierbij stuur ik jullie nog even een herinnering. Komende zaterdag verzamelen we om 9.45 uur! aan het einde van de Zijldijk. Wanneer iedereen er is varen we over naar de Zwanburgerpolder.

NEEM VOOR OP DE PONT MONDKAPJES MEE.

Ik ben vandaag op het eiland polshoogte wezen nemen en er is zeker tot eind februari werk voor ons. Om te beginnen zullen we 2 zaterdagen aan de oevers van de winterse en stille Kaag niet al te dikke Wilgen gaan zagen. Hierna worden we wekelijks naar de Warmondse kant van het eiland gevaren alwaar we een Geriefhoutbosje kort gaan zetten. Hier staan sommige stevige bomen tussen. Vergeet je niet warm aan te kleden. Doe laagjeskleding aan en zorg voor waterdichte schoenen. In de polder is het één groot moeras.

Ik wens jullie een prettige jaarwisseling en tot zaterdag.

Maar:  Je mag komen, het hoeft niet.

Groet, Johan.

Jaarafsluiting

Beste allemaal,

Het jaar zit er voor ons op. De laatste bomen zijn gezaagd en we zeggen de Boterhuispolder voor dit jaar vaarwel. Of het aan de laatste werkdag lag, of dat we het hier wilden afronden, de oorzaak weet ik niet maar we gingen er als een sneltrein, als een goed geoliede machine. We waren ondanks de lockdown en de daardoor gevolgde afzeggingen toch nog met 10 deelnemers. Tien deelnemers die nog meer op afstand van elkaar werkten dan we de afgelopen weken al deden. 

Voor de koffiepauze begaven Hein, Chris en ik ons voor de laatste keer naar het pestbosje om daar de laatste “ zware “ en gevaarlijke bomen om te leggen. Wederom werden de bomen weer met succes de goede kant omgetrokken en uiteraard goed gezaagd. Vervolgens alles opruimen, lintjes van de bomen verwijderen en “ daar was de koffie “. Na de  koffiebreak begaven we ons richting de houtsingel rond de botenstalling. Hier keken we onze ogen uit hoeveel er al gedaan was. Deze locatie komt makkelijk af dacht ik, hoopte ik. In de planning stond: november en december voor de beide pestbosjes in de Boterhuispolder. Maar ik twijfelde of we het hier afkregen. Vandaag ging het echter zo snel dat we dit makkelijk haalden. Na de lunch was het alleen nog maar wat takken en stammen afvoeren, gereedschap bij elkaar zoeken, controleren, ontsmetten en klaar waren we. Het waren de laatste loodjes van dit jaar en wat voor een jaar! 

Wanneer ik terug denk aan het afgelopen jaar durf ik het bijna niet te schrijven: Maar wat hebben we weer veel en mooi werk verzet, ondanks alle Coronabeperkingen. Het was weer de moeite waard om alle verslagen + foto’s terug te kijken. Zo stond januari in het teken van boerderij Boterhuys, inclusief soep, en boerderij de Eenzaamheid. De gehele maand februari waren we op boerderij de Eenzaamheid actief, waarbij we dit keer heel veel op het erf hebben gewerkt. Maart was de maand waarbij we nog wat afrondende klusjes deden in het Ommedijkse Bos. Bomen planten, onderhoud bijenkast en onderhoud nestkasten. April was de maand dat een aantal van ons zich gingen bezig houden met het opsporen en beschermen van weidevogelnesten ( Dick, Hein en ik ). Dit deden we op dezelfde bedrijven waar we ‘s winters zagen.

 Mei was de maand die ik niet snel vergeet. We ontdekten namelijk sinds 30 jaar weer eens een broedende Ransuil in het Ommedijkse Bos. Dit nest werd wekelijks gevolgd en er werden talloze foto’s van nest, broedende vogel, en uilskuikens gemaakt. De fabrikant van de nestmanden was zo enthousiast dat we gratis 2 nieuwe nestkasten konden bestellen. De Bosuilen/Torenvalkenkast. Bijzonder vindt ik de grote foto bij het verslag van 5 mei in het Ommedijkse Bos. Zo hoort een gevarieerd bos er uit te zien. Dicht/open bos, laag/hoog bos. 

In juni werden o.a. de uilskuikens geringd. In juli werd met een klein aantal begonnen met het uitdiepen van de ( komt ie Piet ) eeuwenoude getijdenkreek die door het Ommedijkse Bos loopt. Ook in augustus werd hieraan gewerkt. Ieder op zijn eigen manier: diep, ondiep, breed, smal, meanderend enz. September was de maand van het ophangen van de nieuwe nestkasten en het verwijderen van bomen van de opgeheven buurttuin aan de Lammenschansweg in Leiden. Verder werd deze maand al het hout van winter 2019/2020 verzaagd en gekloofd. Dit gekloofde hout is inmiddels allemaal verkocht, met de bedoeling om jullie af en toe op een etentje te trakteren of zelfs een weekendje weg te gaan.  Na een rustige oktobermaand brak op 7 november het nieuwe werkseizoen aan. Het 32e seizoen al weer. Wat mij de afgelopen weken opviel was de grootte van de groep. Wegens Corona ging ik er van uit dat we de winter met een klein groepje zouden doorbrengen. Dit viel echter reuze mee.

Wat hadden we iedere zaterdag een mooie opkomst! Het enige nadeel was dat er meer 

georganiseerd moest worden om in kleine groepjes te blijven werken. Zoals ik al eerder schreef: we vliegen door het werk. Op 2 januari starten we alweer met de werkzaamheden op de Zwanburgerpolder / Boerderij de Eenzaamheid.
Als afsluiting van dit verslag wil ik jullie ontzettend bedanken voor het vele werk wat jullie het afgelopen jaar weer verzet hebben. Samen hebben we vele bomen gezaagd. Niet alleen omdat “ bomen kappen “ leuk is, maar ook omdat we hiermee de bosjes verjongen en de biodiversiteit vergroten. Ik hoop dat we dit, samen met onze nieuwe deelnemers, volgend jaar weer voortzetten. Ondanks alle problemen wens ik jullie een fijne kerst en een goede jaarwisseling en vooral: Blijf gezond! 
Groet, Johan.

Vanaf 2 januari gaan we voor een aantal weken naar de Zwanburgerpolder, oftewel boerderij de Eenzaamheid. Voor de nieuwkomers: we varen om 10 uur met een pont over naar de Zwanburgerpolder. Dit is een schitterend eiland op de Kagerplassen , t.o.v. de Kaagsociëteit. De pont vertrekt aan het einde van de Zijldijk, vlak voor de slagboom. De fietsen kunnen hier geplaatst worden, automobilisten kunnen aan het einde van de Zijldijk, op de parkeerplaatsen rechts van de weg hun auto kwijt.

Zorg dat iedereen op tijd is. De boot vertrekt stipt om 10 uur.

Laten we ruim uit elkaar op de parkeerplaats wachten!

Kerstgroet,  Johan.                                                                                                                                                                                                                                  

Kerst groet

 

Misterieus

Beste allemaal,

Afgelopen zaterdag was wéér een dag in de Boterhuispolder en wéér eentje die een totaal andere sfeer had  dan de 6 voorgaande werkdagen. Was het de afgelopen zaterdagen in de uitgestrekte Boterhuispolder vrij zonnig en droog,  deze zaterdag werkten we in een kleine polder. Het grootste deel van de dag hing er een dichte mist. Dit zorgde voor een MISTerieuze sfeer.

Er is weer een hoop werk verzet. Zo werkten we weer in 2 groepjes. Dit keer beiden op het land van buurman Leo v. Schie. Er werd een begin gemaakt om de boomsingel rond de botenopslag kort te zetten, terwijl de andere groep verder ging in het Geriefhoutbosje. Hier was de spanning te snijden en waren alle ogen gericht op een zeldzame waarneming.  We zagen in één oogopslag een boomkruiper, zaagbek  en gelukkig geen brilduiker. Jullie snappen de woordspelingen natuurlijk al.

 Chris was met zijn favoriete hobby bezig: het op grote hoogte ontmantelen van enkele voor ons te dikke en te hoge Wilgen. De bomen waren niet alleen te dik, ze stonden aan de waterkant en een enkele hing zelfs over het water, waardoor de boom van bovenaf  in delen werd ontmanteld. Elk deel, iedere tak moest met een touw verankerd worden om te voorkomen dat alles maar niet in de wetering terecht zou komen. Een tijdrovende en loeizware klus.

 Als de boom compleet ontdaan was van zijtakken werd de kale stam met volle kracht door ons omgetrokken. Tussendoor begaven we ons voor de koffiepauze naar het erf waar we door Mevr. van Schie werden getrakteerd op heerlijke koffie. Voor volgende week staan de laatste 3 megabomen op het programma. In het bosje is het dan nog ongeveer een uur werk. Buiten bovengenoemde bomen wordt er nog wat opgeruimd en de lintjes van de boompjes gehaald. De meesten zullen komende zaterdag echter rond de botenstalling gaan werken .

Ik hoop dat we het komende zaterdag ( of desnoods op een extra dag in de kerstperiode ) hier af kunnen ronden, zodat we op 2 januari kunnen starten op een bijzondere en unieke plek. Waar dat is vertel ik zaterdag.

Ik hoop jullie komende zaterdag allemaal te zien op de laatste officiële werkdag van het jaar. Het kan zijn dat er zaterdag na afloop nog een verrassing komt , maar dat moet ik eerst met Gerard en Mieke overleggen.

Groet, Johan.

     

                                  

                                                                             

kringloop wilg

Beste hakkers,

Het nadeel van iedere week een verslag schrijven, zeker wanneer we al een aantal weken op dezelfde plek werken, is dat ik niet meer weet hoe je een leuk pakkend verslag schrijf. Daarom deze keer misschien een beetje “afgezaagd“ verslag.  

Toen ik vanochtend de polder in fietste was het of ik door één groot Hollands schilderij reed. Spiegelglad water, schapen die met hun poten in wit berijpt gras stonden, een mooie wetering met aan het eind een molen en aan de horizon een bosje met NOG veel bomen. Wat was het wederom een mooie ochtend. Dit was een dag om er flink tegenaan te gaan.

Ook deze dag werkten we in 2 groepen, in 2 bosjes en onderling op voldoende afstand. Op de boerderij scheidden onze wegen. Eén groep ging naar rechts om in het bos van buurboer Leo te werken. Hier zou gedurende de dag naar hartenlust gezaagd worden. Hoe dikker de bomen, hoe enthousiaster iedereen werd. Weinig bomen waren te dik voor ze. Wanneer ze te dik waren stond Chris al klaar om deze exemplaren al brullend om te leggen, aangemoedigd door de kreten van Luc: ZOO!

Voor de duidelijkheid, we zagen geen bomen omdat we het alleen maar leuk vinden, we doen dit om de bosjes gevarieerder te maken. Qua leeftijd, maar zeker ook qua biodiversiteit. Alle bomen groeien weer snel op. Het klinkt leuk wanneer we houthakkers genoemd  worden, maar het geeft ook een verkeerd beeld. We doen aan natuurbeheer.

Van boer Leo lopen we via de boerderij van Gerard en Mieke (Facebook: boer Smul) naar het andere pestbosje/koebocht. Hier werden de allerlaatste 6 Wilgenstobben “ kort gezet “, werden alle linten van de gespaarde struiken verwijderd, werden evt. takken uit de sloot verwijderd én werden er jonge wilgen gepoot. Wilgen en met name schietwilgen zijn de brandnetels onder bomen. Ze groeien oerend hard en slaan makkelijk aan. Daarom kan je ze makkelijk vermeerderen door de takken in de grond te steken.

Het enige wat er gedaan moet worden is de onderstam met bijv. de Rodax beschadigen en er een puntige onderstam van maken. Het voordeel hiervan is dat de tak makkelijk de grond in komt en dat door de beschadiging de wortelvorming wordt versneld. Wanneer de tak in de grond staat stampen we de grond met de voet nog even aan. Vervolgens knippen we alle zijtakken van de tak af. Waarom? Omdat de energie (sapstroom) vanaf de wortels direct naar de kruin wordt gebracht en er hier dus nieuw blad wordt gevormd. Dit gebeurt vanaf ongeveer 15 graden. Wanneer we de zijtakken laten zitten wordt de energie verspreid en is de kans kleiner op nieuw blad. Aangezien ze ruim een meter per jaar groeien kunnen we ze over 3 jaar alweer op stobbe zetten en kunnen ze ook in de breedte de open plekken in het bos bezetten. Heel veel takken zijn in het bramenstruweel gezet. Waarom? Bramenstruweel is ideaal voor vogels, maar het mag niet zo “ruig“ worden dat wij, of de andere stobbes er hinder van ondervinden. Nu blijft het braamstruweel bestaan met daarboven de wilgen die dicht op elkaar staan. Er ontstaat dus nu een klein dicht vogelbosje midden in het grotere bos.

Aangezien we nu op deze plek klaar zijn wil ik Gerard en Mieke bedanken voor alle gastvrijheid incl. alle heerlijke soepen. De boerderij is dan wel van eigenaar veranderd, de gastvrijheid is onveranderd groot. Allebei bedankt !

TOT SLOT :

Komende week zullen we weer op 2 plekken werken, beiden op het land van buurboer Leo.

We verzamelen om 10 uur op het pad naar deze boerderij. Dus vanaf de Zijldijk VOOR het haventje rechts. De auto’s en fietsen kunnen gewoon langs het pad/naast het water gezet worden.

Ik kom er heen met de kruiwagen.

 

JE MAG KOMEN, JE HOEFT NIET TE KOMEN. NEEM ZOVEEL MOGELIJK EIGEN WERKHANDSCHOENEN MEE. INDIEN MOGELIJK NEEM ZELF ONTSMETTINGSMIDDEL MEE.

Hakkelijke groet, 

Johan.