zondag 11 februari 2018

Eénzaamheid 1



Beste  allemaal,

Wat …….was………het……..gisteren……. genieten.
Meer valt er in dit verslag eigenlijk niet te vertellen. Het was simpelweg genieten. Het weer was goed, de sfeer was gezellig en de catering was perfect. Catering ? Ja, maar daarover later meer.
Toen ik gisteren de deur uit stapte mopperde ik in me zelf zoiets van mwah, wat wordt het met het weer. Kil, nevelig en een fijne miezer. Niet aanlokkelijk.
De zaterdag begon voor mij vroeg. Ik was rond 9.15 u. al bij Sjaak en Pip. Sjaak en ik  zouden samen  het gereedschap + de Kerkuilen nestkast naar het einde van de Zijldijk brengen, alwaar we door Jan v. Schie over zouden worden overgezet.
Hier aangekomen was het mysterieus. De zon kwam net door, nevelig, windstil en een spiegelgladde Kaag.
We ( 6 deelnemers ) werden deze keer door neef Nico  met de pont van de Kaagsociteit overgezet.
Vervolgens werden we aan de Wilgendijk van de Zwanburgerpolder afgezet. Nou ja, niet helemaal. Het koste ons geen cent.
We gingen aan de slag t.o de laatste woonboot aan de dijk. Dit was een gedeelte waar het Wilgenhout al weer behoorlijk hoog stond. Zoals ik vorige week al schreef is het de bedoeling dat we hier in de Zwanburgerpolder 3 á 4 zaterdagen gaan werken. We zullen buiten het reguliere onderhoud deze keer ook proberen om een aantal grote Iepen om te halen. ZONDE ! hoor ik jullie denken. Het is inderdaad ook zonde, maar het is enerzijds beter voor de weidevogels wanneer er niet al te hoog hout staat, anderzijds komt het de kwaliteit van de dijk ten goede. Bij storm vangt zo’n gevaarte heel wat wind op. Door het schudden van de boom zouden er sneller scheurtjes in de dijk kunnen ontstaan.
Tijdens de uitleg over het werk liet ik als voorbeeld een grote Iep zien en dat er zagers zijn zoals Peter die hier hun hand niet voor om draaien. En ja hoor, even later lag de boom.
Even nadat wij begonnen kwam de nieuwe eigenaar +  echtgenote  van de woonboot aanvaren om kennis met ons te maken. Ze hebben afgelopen zomer deze boot gekocht. Ze waren zo blij dat ze komende maanden een vrij uitzicht krijgen over de polder. Als dank hiervoor kwam de “ serveerster “ regelmatig langs met koffie, stroopwafels, koffie ,stroopwafels, koffie enz. enz.
Rond 13 u. had ze heerlijke erwtensoep gemaakt, die we binnen rond de potkachel konden opeten/slurpen. Kunnen jullie het voorstellen ? Na een paar uur de wind om je oren, zon in je gezicht en dan een warme kamer, kachel, erwtensoep en een schitterend uitzicht over de verlaten Kagerplassen.  Vervolgens weer naar buiten . BRRR ! Jullie raden het al : komende zaterdag gaan we hier weer verder.
Het seizoen gaat langzamerhand toch wel opschieten. Er rest ons nu nog ongeveer een maand. In die laatste maand worden er in ieder geval nog 300 boompjes in het Ommedijkse Bos geplant. Nu probeer ik om in  de Zwanburgerpolder 4 zaterdagen te kunnen werken. Aan de andere kant kan het ook geen kwaad om op 3 maart al met planten te beginnen. Dit scheelt weer voor 10 maart. Om nu iedereen te vriend te houden stel ik voor om de resterende weken doordeweeks ook een dag te werken. Dit kan zagen aan de Kaag betekenen of planten in het Ommedijkse Bos. Mijn eerste optie is om komende woensdag 14 februari aan de Kagerplassen te werken.
Mijn vraag aan jullie is :  wat vinden jullie van dit idee ?
Is woensdag een goeie dag of zijn er doordeweekse dagen dat er meer kunnen ?
Uiteraard ben ik er zelf niet bij. Diegenen die  dit een leuk idee vinden  , maar niet op woensdag kunnen, kunnen onderling een betere dag afspreken.
Ik zie jullie in ieder geval over 2 weken. Komende zaterdag ben ik er niet, maar de werkplek is bekend. T.o . de laatste en t.o. de eerste woonboot.

Groet,
Johan

zaterdag 3 februari 2018

Topdag Boterhuispolder



Beste allemaal,

Als iedere laatste werkdag eens een normale werkdag kon zijn, dan…………..dan  hadden we het hele seizoen een top opkomst  waarbij er verschrikkelijk veel werk zou worden verzet.
Of het er nu aan lag dat iedereen graag nog één keertje bij Sjaak en Pip wilde zagen, of dat we blij waren dat we volgende week naar de Kaag gaan.  Waar het ook aan lag : het was een onvervalste topdag.
We waren maar liefst met 11 deelnemers. GENIETEN ! Zo’n dag valt denk ik bij iedereen heel erg goed, zeker bij mij. En nu heb ik het niet over het Bokbiertje wat naast me staat. ( het is maar goed dat ik dit verslag niet hoeft te schrijven ).
Rond 10 uur gingen we met 11 welwillende houthakkers naar de houtakker, het werkgebied van een houthakker. Al was het weer nu niet echt al te best, iedereen legde, met een constante motregen  op de kop, de ene na de andere boom plat. Wat ons wederom opviel was de diversiteit aan bomen die hier staan. OK , Essen, Elzen en Schietwilgen zijn ooit door de boeren aangeplant, maar soorten als Vlier, Lijsterbes en Vogelkers zijn toch spontaan, nou ja door de vogels,  hierheen gebracht.
Wanneer de Es het hier ooit misschien  niet meer houdt, dan zijn er Hakhoutsoorten genoeg om het bos mee te vullen.
Gedurende dag werden niet alleen de bomen dunner en lichter, de lucht klaarde ook op, we kregen blauw en zelfs nog even zon. Terwijl onze weerman Piet…..Paulusma toch iets heel anders voorspelde. Tijdens de dag werd er ook zo afwisselend mogelijk gewerkt. Zo had ik op de boerderij een sloothaak gevonden om de sloten links en rechts van het bos te ontdoen van onze  verloren, verzaagde  en verwaaide takken. Het is bekend dar het gereedschap op de boerderij niet van de beste  en niet van de modernste kwaliteit is. Dit bleek wel weer tijdens het gebruik van de sloothaak.
Alleen al om zo’n ding op te tillen en nu heb ik het nog niet over bukken en zeker niet om de sloothaak gevuld met takken en bagger weer terug te trekken .Pffff.
Hans v. Bemmelen hoopte met de motorzaag de zware Wilgenpoken van vorige week te kunnen zagen. Al het benodigde gereedschap had hij bij zich, maar helaas. Chris, die de zaag heeft was er niet. Vervolgens toch maar met de handzaag de poken afgezaagd. Het duurt langer, maar het maakt geen lawaai.
Na de middagpauze stond alleen nog het achterste deel van het bos. Het bestond uit vrij dunne boompjes met enkele grote Wilgenstobben . Deze wilgen hebben we met man en macht nog af zien te krijgen. Rond 14.30 u waren we klaar, gereedschap opgeruimd en afscheid genomen  van boer Sjaak. Deze was zoals altijd hartelijk en dolblij dat we dit weer voor hem hebben gedaan. Zo blij dat we 100 Euro voor in de pot kregen. Wat is het toch schitterend wanneer iemand op deze manier z’n waardering uit.
Vanaf komende zaterdag gaan we voor 3 á 4 zaterdagen naar de Zwanburgerpolder .
Voor diegenen die hier nog nooit geweest zijn: we verzamelen om 9.45 u. aan het einde van de Zijldijk links. Rechts gaat de pont naar de Kaag societeit . Maar wij verzamelen dus links.
Bij aankomst liggen aan de rechterkant, voor een bruine schuur, enkele parkeervakken. Hier kunnen jullie de auto kwijt.
WEES ER OM 9.45 UUR. DAARBIJ DE WATERKANT.

Groet,
Johan

zaterdag 27 januari 2018

Doorzagen



Beste allemaal,

Het wordt langzamerhand afgezaagd om het te schrijven, maar er is vandaag  weer flink gewerkt. Met mij meegerekend waren we met 7 deelnemers. Ondergetekende kan ik eigenlijk niet meerekenen omdat ik vandaag niet meer in mijn handen heb gehad dan een paar vingerdikke takjes en “ that’s it. “
Vandaag kwam ik zowaar als laatste aan. ( 10.04 u.). Ik pakte mijn gereedschap en samen met Tim ging ik de enkele resterende knotwilgen langs de laan opsnoeien. Nee, niet knotten.
De knotwilg is al eeuwenlang een snoeivorm van de Schietwilg ( Salix alba . ) Bij knotten hebben de Wilgen de neiging om van onderaf takken te gaan vormen. Door deze takken langs de stam weg te zagen  wordt de sapstroom gedwongen omhoog te gaan, naar de knot. Snoei je de stam niet dan zijn binnen enkele jaren de stamtakken 2 keer zo hoog als de knottakken. Zoals ik al schreef hebben Tim en ik ons tot de koffiepauze hiermee bezig gehouden.
Na de koffie ( met Speculaas van Pip ) verdween iedereen, behalve ik , weer richting de Houtakker achter de  boerderij. Hier stonden nog steeds enkele flinke wilgenstammen op een stobbe. Uiteraard moeten deze nog op de juiste hoogte worden afgezaagd. Ik had gehoopt dat Hans van Bemmelen er zou zijn. Hij heeft n.m.l. zijn certificaat motorzagen gehaald en wou graag binnen de groep wat ervaring opdoen. Ik kan hem sowieso  niet bereiken. Bij ieder verslag krijg ik een terugmelding.
Omdat het met het zaagwerk hier behoorlijk begint op te schieten, leek het me een goed plan om even over te wippen naar de andere kant van de Zijl, en wel naar Jan van Schie op/ in de Zwanburgerpolder. Hier stonden de Wilgen op de dijk me aan te kijken met een blik van: wanneer komen jullie nou ? We wachten op jullie, we zullen heel gewillig zijn. Hier ligt heel veel werk op ons te wachten. Ten eerste wordt het voorste gedeelte van de dijk ( vanaf de boerderij ) kort gezet. Globaal is dit t.o. de eerste woonboot en een stuk verder t.o. de laatste woonboot. Deze boot heeft een nieuwe eigenaar en wil ook graag meehelpen. Dat wordt KOFFIE ! Tevens wacht er midden in de polder, langs een mooie wetering een klein Geriefhoutbosje. Dit bosje is het oudste uit de omgeving. Rond 1650 stond al op de kaart. Of we hieraan toe komen weet ik niet.
Jan v. Schie heeft het land van de buurman er bij gekocht, waardoor hij nu eigenaar is van de hele polder. Op het land wat hij erbij heeft gekregen liggen 2 Geriefhoubosjes. Deze wil hij dus de komende jaren kort zetten ivm. de Weidevogels. 
Na mijn “ vluggertje “ op het eiland was ik rond 13 u. weer terug bij de groep. Althans wat er van over was. Haastte ik me terug om samen in de stal te lunchen, zie ik Dick v. H al weg rijden, Dick W. stapt net in en Arie wisselt net zijn schoenen om. Ik begreep het, iedereen was moe, voldaan , want er was veel gedaan.
KOMENDE ZATERDAG IS DE LAATSTE WERKDAG OP DEZE PLEK. 
Ben je hier deze winter nog niet geweest, kom dan volgende week. We zullen de Wilgenstobbe kort zagen, onze takken uit de sloot halen en nog enkele meters aan bomen naar het eindpunt door zagen en doorzagen.
Tot zaterdag 3 februari.



Groet,
Johan

zaterdag 20 januari 2018

Knokken om de knapen


Of het door het laatste bericht van Johan kwam of niet: vandaag waren we met acht vrijwilligers, wat Peter de opmerking ontlokte: ,,Ik dacht dat we met 2 man zouden zijn, dat wordt knokken voor de dikke knapen.'' 
Johan had vorige week de te zagen bomen gemerkt dus na het verzamelen van gereedschap, de welkomstgroet door meneer Kalkoen en het controleren van de takkenhoop na de storm van afgelopen woensdag, ging de beuk er in. De eerste ,van onderen, was van Luit en elke roep ,, VAN ONDEREN'' van José werd van commentaar voorzien door de kalkoenen.
 Na het nemen van foto's van de antieke koffiemolen, werd het sein koffiedrinken gegeven. Na de koffie werd het een soort schoonzaag wedstrijd, waarbij heuse punten werden gegeven voor de uitvoering. ( de val richting ) De choreografie IN de bomen werd soms zelfs met gegil beloond! Een enkele keer werd er ook een duim op gestoken en dat werd dan weer met een pleister bekroond. Er was zelfs een vrijwilliger die meende voor aap te kunnen spelen, gelukkig liep dat goed af.
 Het was zowiezo een dierendag vandaag, want nadat honderden ganzen het hazepad kozen voor een vos, (wat later een labrador bleek te zijn) koos de haas die door de ganzen verrast was eieren voor zijn geld, waardoor de labrador dan weer achter de haas aan ging. Natuurlijk een verloren race. Wat een bokkensprongen maakte die haas!
 Terug naar het zagen. Zowaar kwam Johan nog opdraven en ook Sjaak stroopte de mouwen op. 

Het was vandaag een gezellige en vruchtbare werkdag op Boerderij van Schie. 
Volgende week verbetering van het vrijwilligersrecord?

 Kulkulekule,

 Piet.

 Met dank aan Pip en Sjaak voor de speculaas bij de koffie en voor de bolletjes om mee te nemen.