Paradijs

WERKEN IN HET PARADIJS

De titel klinkt overdreven maar zo voelden wij ons, gisteren op de Wilgendijk van de Zwanburgerpolder. Waar we hier vorig jaar mee eindigden begonnen we nu weer het werk op deze plek, al was de vrieskou nu veel aangenamer. Een stralende zon, sprankelend blauw water van de Kaag en op de achtergrond de goudgele rietkragen van de Lakerpolder. GENIETEN !
We waren met 11 man. 11 man die d.m.v. van de speciaal mee gebrachte  Silcy zaagjes ( speciaal voor de knotwilgen ) door de bomen heen vlogen. Het tempo lag zoiezo hoog om warm te blijven. Voor dit jaar staan er 2 gedeeltes van deze dijk op het programma waarvan er al één bijna klaar is. 
De koffie was weer heerlijk aan de waterkant en deels aan de achterkant van een woonboot. Zon die weerspiegelde in het blauwe water. “ wordt ik al bruin badmeester “ ? 
Maar de lunch!! Deze was weer voortreffelijk én heel sfeervol. De eigenaren van de achterste woonboot waren weer aanwezig om speciaal voor ons erwtensoep te maken. Zittend op de het nieuwe terras incl. picknickbank keek ik uit over een winterse verlaten Kaag en  dacht ik maar één ding : hier wil ik nooit meer weg, en zeker niet meer aan het werk. En dit lag niet aan de sleedoorngin die we vooraf nuttigden . Kortom: een mooie werkplek met goeie catering. Wat willen we nog meer. 
De afgelopen weken maakte ik me zorgen over de geringe hoeveelheid werk die we deze winter nog hebben, en de grote hoeveelheid werkdagen die er nog op ons staan te wachten. Deze zorgen werden gisteren na overleg met Jan. v. Schie snel weg genomen. We hoeven ons voorlopig geen zorgen te maken. Ik denk dat we  hier tot begin maart wel werk hebben. Na de dijk kunnen we of kiezen uit een pestbosje midden in de polder of onderhoud van het groen op het erf van boerderij De Eenzaamheid. Tot slot zijn er ook enkele huishoudelijke mededelingen :

De beplanting voor de Bijenwerkdag op 16 maart is besteld. Deze wordt waarschijnlijk 19 februari geleverd. Er zijn echter nog geen aanmeldingen voor deze dag. Stel dat er geen aanmeldingen komen ( wat ik niet denk ) ,dan beginnen wij als groep al een week eerder met planten. Het gaat toch om ruim 300 boompjes. 
De wildcamera heeft de afgelopen week weer in het Ommedijkse Bos gehangen. Dit keer in het oude bos. Afgelopen vrijdag zijn we hem vol verwachting wezen ophalen. Wat zou er op staan, zouden er weer 200 foto’s van reeën op staan? Dit keer viel het tegen. Totaal 63 foto’s waarvan o.a. enkele van ene Johan Kieft die s’avonds door het bos struint op zoek naar bosuilen. Het enige echte wild was een foto van een wegschietende haas en een vos ( zonder kop ). Ach, dit is natuur. 
Ik hoop jullie zaterdag 26 januari weer allemaal aan het einde van de Zijldijk te ontmoeten. Jan v. Schie is dan op vakantie waardoor we nu met de boot van de Kaagsoiiciteit overvaren.

Neem voor alle zekerheid wat klein geld mee voor de overzet.

LET OP !! : We verzamelen om 9.45 op de bekende plek.

Groet,

Johan.

Magere opkomst?

 

Vandaag 12 januari 2019 een druilerige dag. Peter schatte voor tienen: ,,het zal wel een magere  opkomst worden’’. Hij zat er helemaal naast. Nadat Martin nog ,,binnendruppelde,, waren we met z'n tienen. Prima opkomst.

De enige echte regenbui hebben we deze keer tijdens de koffietijd gepland. Voor de lunch waren we klaar met de werkzaamheden op het achtererf. Na nog een zware zaagklus aan de andere zijde van het looppad (waarbij vrijwel de hele ploeg zich  moest inzetten) konden we Sjaak-die eveneens liet zien dat ie niet voor een kleintje vervaard is- de hand schudden en gingen we huiswaarts. 
Volgende week kwart voor tien verzamelen aan het einde van de Zijldijk voor de overtocht naar de boerderij de Eenzaamheid. Zorg dat je erbij bent. ( en op tijd )

Groet, Piet.

 

Erfwerk

Zaterdag 5 januari 2019.Geen foto's en geen lang verslag over de werkdag vandaag. In het kort: we zijn met 10 man verder gegaan op de boerderij van de Fam. van Schie met het knotten en korten van de begroeiing op de meest noordelijke punt van het erf. Dat zal vermoedelijk volgende week klaar zijn zodat we de week erop (19 januari) de oversteek kunnen maken.
Graag nog even aandacht voor de mail van de Plantenwerkgroep (PWG) van het KNNV over de varensoorten in het Ommedijkse Bos en de Nieuwsbrief van IVN januari 2019 waarin Johan één en ander over de wilddetectiecamera verteld. (zie tabblad ,,pagina,, )

Tot volgende week,
Piet.
 

WAN(toe)stand

2018 zit erop. Vandaag is de laatste boom van het jaar gezaagd. En wat voor een boom. Het was een Zoete Kers, oftewel Prunus Avium. Deze boom hebben we bij de vorige zaagrondes steeds gespaard omdat (a) de boom mooi bloeit en (b) af en toe een volwassen boom laten staat meer variatie in een bos brengt. Op deze locatie echter, maar ook in de andere polders rond de Kagerplassen, staan de weidevogels centraal en wordt er alles aan gedaan om de diverse bedreigingen van weidevogels weg te nemen. Hier horen ook grote bomen en zelfs Houtrillen bij. Grote bomen trekken roofvogels aan, als “ hoogzit “ van waaruit ze de aanvallen kunnen uitvoeren op hun prooi. Maar ook houtrillen trekken veel kleine rovers aan zoals Hermelijn en Wezel.
Doen we het in het Ommedijkse Bos dan niet helemaal verkeerd? Nee. De Ommedijkse Polder is al zo versnipperd met wegen, vuilstort e.d . dat er nagenoeg geen weidevogels broeden. Mede omdat het Ommedijkse  Bos een echt bos is, kunnen en mogen we ons daar naar hartelust uitleven om variaties aan te brengen.
Mede ook omdat we vandaag eigenlijk hetzelfde hebben gedaan als de afgelopen weken en omdat dit het laatste verslag is van dit jaar, gaan we even terug in de tijd. HERINNERT U ZICH DEZE NOG!! Allereest is het dit jaar 30 geleden dat ik met de WAN, voorheen Hakhoutgroep, begon. PFFF ! Terwijl ik dit schrijf wordt hier gezongen: Peter Koelwijn ’s Je wordt ouder Pappa.
In januari vertoefden we op dezelfde plek waar we nu aan het werk zijn.
In februari vertrokken we naar het paradijs: de wilgendijk bij Jan v. Schie in de mooie Zwanburgerpolder. Wat is het hier toch genieten. Een compleet ander landschap als het Ommedijkse Bos. Werkend aan de Kaag voel je vrijheid wanneer je over de verlaten Kaag uitkijkt.
De eerste week van maart zal niemand snel vergeten. We werkten aan de Kaag en het was ont zet tend koud. -3 graden maar met een doorstaande oostenwind kracht 6  die over de plas kwam aangieren. Wat we bij dit weer doen? Zagen, zagen en warme koffie drinken. Dit deden we op één van de woonboten. Uit de wind en in de maart zon.
De laatste werkdag van het winterseizoen was op 10 maart. Op deze dag organiseerden we in het Ommedijkse Bos de Bijenwerkdag wat onderdeel van NL Doet was. Met 23 deelnemers werden er zo’n 350 boompjes geplant. Deze dag wordt komend jaar weer op 16 maart in het Ommedijkse Bos georganiseerd. Zie www.nldoet.nl. Willen jullie allemaal reclame voor deze dag maken?
Gedurende april, mei en juni  werd er met een klein groepje een aantal werkdagen georganiseerd om de nieuwe beplanting vrij te zetten van brandnetels en bramen. Tevens moesten de boombeschermers regelmatig gecontroleerd worden. De 2 reebokken die in het bos rond lopen willen met hun gewei maar al te graag hun machogedrag vertonen door de boombeschermers los te trekken.
In juni werden de jonge Torenvalken geringd en stonden we met een stand op de Farmfair in Voorschoten.
Na onze zomervakanties was onze eerste activiteit de Leidse Hooidagen in weidevogelreservaat ’t Vogelhof. Hier stonden we maar liefst 2 dagen met de WANstand. Dit was alweer voor het derde jaar dat we hier stonden. Dus het is absoluut geen WANnightstand.
September was weer de maand van Chris en de kloven ( op de handen. ) Al het hout is inmiddels alweer verkocht.
Als september de maand van Chris is, dan is oktober de maand van Luit (Sloten ). Weer 4 zaterdagen lang baggeren in de kreek. Van voor naar achter, van links naar rechts. De hele kreek is weer voor de komende 2 jaar schoon.
In november begonnen we het zaagseizoen traditioneel met de Natuurwerkdag die met 20 deelnemers goed bezocht werd.
15 december hadden we de laatste werkdag in het Ommedijkse Bos.
Hierna begonnen we weer op de plek waar we begin van dit jaar ook werkten: het erf van de Fam. V. Schie in de Boterhuispolder.
Wanner we dit hele verslag doorlezen kunnen we alleen maar concluderen dat we na 30 jaar nog steeds behoorlijk actief zijn. Ik hoop dat we dit komend jaar kunnen voortzetten.
Wanneer ik toch een nieuwjaarswens mag uitspreken dan is het dat ik graag de oude garde weer eens wat vaker kan zien. Gerco, Tim, Johan v. Duinen, Michel enz.
Ik wens jullie een goeie jaarwisseling en spreken we af dat we komende zaterdag weer met een grote groep  het jaar beginnen ?

Groet,
Johan

Happy New Year !

               

VAN ONDERRUHHHH

                   

Kule-kuil

Nu de werkzaamheden op Maaldrift zijn afgerond, is vanaf deze zaterdag voor circa vier weken de boerderij van de familie van Schie in de Boterhuispolder het toneel waar de WAN gaat acteren. Rond tien uur trok een groep van tien 

Wanners door de stal met Montbeliarde koeien, (een van oorsprong uit de Franse Jura afkomstig sterk koeien ras dat zowel voor de melk- als vleesproductie gehouden kan worden) zochten gereedschap bij elkaar en weldra klonk het vertrouwde van onderen weer ofschoon het minder hard door de lucht schalde dan voorheen, wat Johan ertoe bracht om de groep hierover nog even opmerkzaam op te maken. Veiligheid voor alles, ofschoon op sommige foto's te zien is dat de groep ook acrobatisch uit de voeten kan. Dat er geen natte pakken gehaald zijn mag een wonder heten!

De begroeiing in dit stukje Boterhuispolder bestaat voornamelijk uit elzen, essen, vlier, wilg en meidoorn. Ook staat in het midden van het perceel een Prunus en verder staat er op de zuidoostkant nog een enkele fruitboom (Malus). Tevens is er behoorlijk veel jong zaaigoed van een tot twee meter hoog  te vinden wat we natuurlijk met rust laten: dit krijgt na het op stobbe zetten van de bomen weer wat meer zon.
Helaas hebben we Kulekuul gemist deze dag. Volgens Johan is het nu Kulekuil geworden. ( Dit voor de insiders)
Degenen die er vandaag niet bij waren hebben pech gehad: in de koffiepauze hebben we kunnen genieten van een overheerlijke knoert van een appeltaart: natuurlijk hebben we ook nog even gezongen. Johan van harte gefeliciteerd!

Sjaak en Pip bedankt voor de bolletjes!
Volgende week zaterdag tien uur weer verzamelen op het erf van boerderij van Schie.

Ik wens u allen een witte Kerst en een gouden 2019.

Piet.