Takkenril

                                                    

Takkerillend

 

 

Takkenril 2

Bij Boterhuys

Na een kleine week knutselen was het vandaag zover: de bijenkast geplaatst onder aan de dijk, achter de takkenril bij de parkeerplaats van de boerderij. Mede mogelijk gemaakt door de voucher van De Groene Motor.

 

Boterhuys

Pestbosje Boterhuispolder

Vandaag, 21 november, de derde werkdag in een ,,pestbosje,, bij boerderij Boterhuys in de Boterhuispolder. 

Boerderij Boterhuys, meer dan 40 jaar ,,gerund,, door Sjaak en Pip van Schie en waar sinds vorig jaar - 2019 - Mieke en Gerard Mul de scepter zwaaien, is de komende maanden ons werkterrein. Gerard en Mieke hebben hun ,,oude stek,, in Drente, Hoeve Sonneclaer, verwisseld voor Boerderij Boterhuys, waar ze het bedrijf van de ouders van Mieke voortzetten en met nieuwe ideeën gaan uitbreiden. Ondertussen is een winkeltje met eigen zuivel- en vleesproducten verrezen en een picknickplaats met door een takkenril gescheiden parkeerplaats erbij, waardoor bijvoorbeeld voor recreanten de toegankelijkheid van het boerenbedrijf een stuk groter is geworden. Op de picknickplaats zijn appel, peren en pruimenbomen aangeplant. Er wordt zelf ijs gemaakt en een biologische melkveehouderij is opgestart waarbij de Montbeliarde koeien plaats hebben gemaakt voor Blaarkoppen.

Het winkeltje en de picknickplaats.

De blaarkop is één van de oudste koeienrassen in Nederland. Al sinds de 17e eeuw waren blaarkoppen beeldbepalende koeien in het Groene Hart. (Mede doordat dit koeienras wat makkelijker in het drassig veengebied uit de voeten kan). Hun verhaal is nauw verbonden met de geschiedenis van de Leidse regio. Als gevolg van de toenemende vraag naar (vlees van) de blaarkop nam ook hun aantal toe. Al deze koeien zorgden ook voor een aanzienlijke hoeveelheid mest. Dit werd benut om de vruchtbaarheid van het Westland en de Bollenstreek te verbeteren. De blekerijen en de weilanden in de Bollenstreek maakten in rap tempo plaats voor bollenvelden. De grootschalige veeteelt ging intussen gepaard met slechte milieuomstandigheden. In 1866 brak veepest uit en de sterfte onder dieren was groot. Op veel plaatsen in het huidige polderlandschap zijn nog altijd ‘pestbosjes’ te vinden waar het besmette vee begraven werd.

Boterhuys ca 1850

Boterhuys ca 1900 met pestbosje

Ook de vogels hebben plek in de plannen van Gerard en Mieke. Vandaar dit stukje, geplukt van de Facebook pagina d.d. 9 mei 2020 van Boer Smul:

WEIDEVOGELS.

 Een aantal berichten geleden vertelde ik hoe we ons land aantrekkelijk willen maken voor weidevogels Hierop kwamen een aantal reacties van mensen die willen helpen nesten zoeken en beschermen. Geweldig! Vanmorgen heeft daarom opper weidevogelwachter Johan (hij beschermt al meer dan 30 jaar weidevogelnesten) een hands on workshop weidevogelbescherming gegeven. Het resultaat van de nesten: 4 kievitsnesten, 2 scholeksters, 1grutto, 1 slobeend. En hele enthousiaste vrijwilligers, super bedankt. Vorig jaar hadden we in t hele seizoen maar 1 nest!

Lunch op afstand met soep!

Met dank aan de website ,,Red de blaarkop,,.                           

https://reddeblaarkop.nl/de-blaarkop-is-levende-leidse-historie/                              

Zie ook de facebookpagina van Boer Smul:    

#boersmul        

De website:                                                        

www.boerderijboterhuys.nl

Twee plattegrondfoto's van:  

www.topotijdreis.nl/

Takkenril

Voor 18 februari: Mis de boot niet!! Verzamelen 09.45 uur aan het einde van de Zijldijk.

Bij Boterhuys

Nadat vorige week de bijenkast een kwart slag gedraaid was, vandaag wat afrondende werkzaamheden. De weidevogelploeg kwam rond tienen even voorbij om gedag te zeggen en trok het land in, de scheppen en harken werden ter hand genomen door de schoffelaars en het boorplatform startte met de palen rond de bijenkast de grond in te hengsten. Allereerst werd het bovenlaagje van de alreeds weken geleden omgeploegde grond nog eens aan geharkt, de te grote graspollen uitgestoken en gekeerd en de te zware aardklompen fijn gestoken. Hierna werd de weidebloemenmix, alsmede een klein deel van de vlinder-bijenmix ingezaaid volgens de richtlijn van circa 2 gram per vierkante meter, waarna het ingezaaide oppervlak begoten werd.

Rond de bijenkast was het monotone geluid van het heiblok inmiddels verstomd. Dat betekende dat de palen in de grond stonden. Het gaas werd aangebracht op de palen en gelijktijdig de grond binnen de ontstane afrastering omgespit. Een van de leden kwam op het idee om een paar kruiwagens zand onder de kast te storten als huisvesting voor de grondbijen; ook dat gebeurde. Na al deze werkzaamheden ook rond de bijenkast wat bloemenmix gestrooid, licht ingeharkt en de grond ,,bewaterd,, Mocht het de komende dagen niet gaan regenen, dan doen twee leden van de groep na even overleg, om beurt de ingezaaide stukken begieten.

In vogelvlucht waren dit de werkzaamheden van vandaag.

Opgemerkt nog (zie afbeeldingen) dat diverse afgezaagde wilgenstammetjes, die vorig jaar rond de takkenril de grond in zijn geslagen, nu zijtakken met blad en zelfs al katjes beginnen te geven!

 

Takkenril 3