Brandnetelteam 3

Vandaag, 22 april 2017, bestaat het brandnetelteam uit Chris en Piet. Om een indruk te krijgen wat ons te wachten staat, besluit het team ,,unaniem,, om te beginnen met een ronde door het bos. Het eerste wat opvalt is de bloesem van de fruitboompjes bij de lunchplek. Hier en daar wel wat aangetast door de nachtvorst, maar het blijft een mooi plaatje. We slaan rechtsaf en wandelen langs de eenzame appelboom. Ook deze staat te pronken. ,,Maar”, zegt Chris ,,Om dat pronken erin te houden, zal deze komend seizoen toch onder het (snoei)mes moeten”!

We verlaten het gebaande pad ( wat trouwens goed zichtbaar is) en stappen de ,,wildernis,, in. De brandnetels staan niet hoger dan zo’n 30 cm. Ook het kleefkruid is erg laag. De eerste van de nieuwe aanplant geeft ons een ongerust gevoel. Het groen is verdord en onderin is het stammetje over een lengte van 20-30 cm rondom kaalgevreten en/of geschuurd. Naarmate we verder lopen zien we er steeds meer. Het lijkt erop dat de herten toch wat kieskeurig zijn, want van diverse soorten is de bast niet aangetast en steekt het frisse lichtgroene blad scherp af tegen de achtergrond. Over het algemeen staat hier de jonge aanplant er goed bij.  We lopen langs de oude meidoornopslag. Ook hier hoeven we nog niets weg te halen: vrij lage groei van onkruid. En over grond gesproken : hier en daar laten de ,,scheuren,, zien dat er afgelopen maanden te weinig regen is gevallen: de grond is keihard. De meeste essen staan er in het bos niet goed bij: witbruin gekleurde verdorde takken, verdroogd blad, veel jonge takken geknakt, óók vraat/ schuur schade van herten, wat naderhand door de jager bevestigd wordt: hij heeft en reebok zien staan ,,schuren,, tegen een stam. Aan de noordoost kant hebben de geplante boompjes het naar hun zin: vraatsporen kunnen we niet zien omdat de brandnetels hier een halve tot driekwart meter hoog staan, maar aan het mooie blad en de knopvorming te zien hebben de herten hier nog niet gedineerd.

De terugweg naar de koffiestop lopen we langs de uitgediepte kreek. Sommige, wat minder diepe delen staan droog en in andere stukken staan de -wel wat woekerende- gele lis en de lisdodde al een half tot één meter boven water. Deze helofyten zorgen mede voor een gezonde watergang. De kikkers springen her en der voor ons uit en op veel plaatsen zien we de sporen van de hertenpaden.

Na de koffie beginnen we aan onze klus aan de linkerkant van de kreek. Het is geen zwaar werk, de brandnetels, het kleefkruid en de klimop zijn net in de opstartfase. Ook het zuidwestelijke deel van het bos heeft wat verrassingen in petto. De paardenkastanje, waarvan we dachten dat deze te enthousiast was gesnoeid, laat toch tekenen van leven zien en even verderop, bij de doorgang van de kreek, staan een bos bessen……. (haha , wij dachten aalbessen).

In het gedeelte wat we afgelopen winter hebben gesnoeid, is goed zichtbaar dat we, naast de gekochte aanplant, ook els uit ,,eigen kweek,, hebben aangeplant: ongelofelijk zoveel elzenblad we zien opduiken over het hele gebied. (Dus ook veel Elzenhaantjes.)

Langzaam maar zeker komt het oude bos dichterbij en dat is maar goed ook, want het begint te regenen. Even later besluiten we dan ook om te stoppen en de lunch rond half twee te doen op het bankje aan de voorzijde van de boerderij uit de wind.

Wat is er een ontzettende hoop te zien (en te horen!) die paar uurtjes in het bos.

De volgende brand netelige sessie is 27 mei !

Groet van het brandnetelteam, 

Chris en Piet.

                                                                                                                                                   

                         

Manifest

                                                     Meer over het Manifest op http://www.degroenevrijwilliger.nl/

Toppers

Beste allemaal,

Het zaag / sloot / plantseizoen is gisteren in het Ommedijkse Bos officieel afgesloten. Daar was het ook wel tijd voor. Al was het enthousiasme op deze laatste werkdag wederom aanwezig, aan alles kon je merken dat het voorjaar aan de rand van het bos lag. De temperatuur was aangenaam, windstil en de vogels waren al druk aan het zingen om hun territorium af te bakenen. Zo hoorden we de eerste tjiftjaf, zagen we de fel gekleurde en opgezwollen knoppen van De Wilg. Binnen in de knoppen hoorde je het blad roepen: Ik wil er uit ! Dit alles betekent dat het tijd wordt om het bos te verlaten. 

 We waren op deze laatste werkdag met 7 deelnemers. Voor zo’n dag als deze had ik er toch meer verwacht. Zoals ik al eerder schreef was het met dit weer relaxed werken. Hoewel ! Piet en Hans hebben zich nog behoorlijk in het zweet gewerkt om het resterende deel van de Getijdenkreek  voor 15 maart verder op te schonen. Hier waren ze zo enthousiast mee bezig dat ze een deel van deze kreek opgeschoond hebben wat helemaal niet hoefde . Door op enkele plek met boomstammen een dam te maken ontstond er al vrij snel snel variatie in de waterstand. Hoe onzichtbaar ook, hier profiteren altijd planten en dieren van. 

 De rest van de groep hebben de laatste 50 boompjes geplant. Dit was de Ulmus hollandica “ Pioneer “. WIE ? De Hollandse Iep.

Hier hebben we de helft er van geplant op het perceel waar we de afgelopen winter gezaagd hebben, terwijl we de andere 25 verdeeld hebben over meerdere percelen. 

Tot slot kon ik het niet laten om het voorjaarsgevoel compleet te maken.

Vol verwachting klopte ons hard toen we de Bosuilenkast gingen controle ren. Wat zullen we aan treffen? Treffen we een nog broedende Bosuil op het nest? Zijn er al kuikens? Of is er helemaal niets? Helaas was dit laatste de waarheid. Het klinkt kinderachtig, maar zo iets geeft mij toch wel een domper. Waarom dit jaar nu niet. Maar misschien treuren we te vroeg, want er was wel een duidelijk gedraaide kom in de kast waar de uil dus wel “ regelmatig “ zit.

Om de dag en het seizoen af te sluiten zijn we nog een paar biertjes wezen drinken bij de Haagse Schouw.

 Nu zijn er altijd mensen die het leuk vinden om te weten hoeveel dagen, uren enz. er de afgelopen winter zijn gewerkt.

We hebben 21 dagen gewerkt.

Het gemiddeld aantal deelnemers lag op 8.

Er zijn totaal 649 uren gemaakt, waarvan

Aanplant 77 uur,

Sloot schonen 92

Zagen 480 uur

We hebben dus wel een aantal maanden rust verdiend. Hoewel..

Al mag er van 15 maart tot 15 juni officieel niet in de natuur gewerkt worden, zijn er toch een aantal activiteiten die moeten gebeuren. Zo moet de nieuwe aanplant, vooral in de niet gemaaide delen,  minimaal 1 x per maand gecontroleerd worden om te voorkomen dat ze overwoekerd worden door bv. braam.

Er blijven 2 snoeischaren, handschoenen en een Rodax op de boerderij achter zodat een klein groepje van 2 á 3 mensen dit werk kunnen doen.

Laten we afspreken dat dit vanaf april op de laatste zaterdag van de maand gebeurt. Ik zal daar zelf niet bij zijn.

Wanneer het land droog genoeg is en de boeren genoeg tijd hebben moet het hout nog uit het bos verwijderd worden. Dit geldt zowel voor het Ommedijkse Bos als de Kaag. Een aantal van ons gaan bij de boeren waar we 's winters werken vanaf volgende week beginnen aan de bescherming van de weidevogelnesten. Tot slot beginnen we dan in september weer met het zagen en kloven van het hout.

Tot slot zijn er nog een aantal huishoudelijke mededelingen :

Louis van Veen wil graag van de maillijst afgehaald worden.

Als afsluiting van het werkseizoen gaan we met de hele groep uit eten. Ik dacht zelf aan de 22 of 29 april. ( afhankelijk van het aantal opgaven )

Zondag 30 april geef ik een algemene IVN natuurexcursie over landgoed de Horsten, aanv. 14 u. Ingang Papenlaan Wassenaar

Zondag 7 mei geef ik een IVN natuurexcursie door het Ommedijkse Bos met rondleiding door de boer, aanv. 14 u.

Zondag 11 juni geef ik een natuurexcursie over landgoed de Horsten, aanv. 14 u.  Startpunt zie 30 april.

Zaterdag 17 juni is er een midzomeravondwandeling door de Ommedijkse Polder incl. bos en boerderij. Tijd : 21 tot ongeveer zonsondergang. Zelf iets te drinken meenemen.

Zondag25 juni, struintocht over landgoed de Horsten met bezoek aan boerderij de Catharinahoeve in Voorschoten. Tijd : 11 – 15 u. Beginpunt zie 30 april. Zelf lunch meenemen. 

 Kortom : ook komend voorjaar kunnen we elkaar nog genoeg zien.

Ik wil iedereen bedanken voor zijn/haar inzet en enthousiasme in de afgelopen maanden.

We zijn geen grote groep, maar wel een hechte groep die zich vol enthousiasme inzet om de natuur rond Leiden te beheren en te behouden.

Daarom wil ik jullie ook vragen om de komende maanden op jullie eigen wijze reclame te maken voor deze enthousiaste groep, zodat er in november weer wat uitbreiding van de groep komt. 

IEDEREEN BEDANKT!

Groet,

Johan

LINK FOTOALBUM

Kleiwerk

Beste allemaal,

Men zegt wel eens: ze zijn uit de klei getrokken, maar ik zou niet weten wat uit het veen getrokken betekent. Aan dit laatste moest ik vandaag denken. Jonge boompjes die uit het Boskoopse veen komen en die de Wassenaarse klei in gaan. En of we dat laatste  hebben gedaan. Van de 225 boompjes zijn er 175 de grond in gegaan. Voor volgende week resteren er dus nog maar 50. We gingen in groepjes van 2 te werk. Dit werkt het makkelijkste. Eén persoon gat graven, de ander de boom erin laten zakken en aanstampen.

We begonnen vanmorgen met het planten van 25 Noorse Esdoorns. Deze komen in het voorjaar als eerste in blad. Ze zijn langs de takkenwal aan de westkant van het bos geplant. Tevens ook over de hele breedte tegen het oude bos aan.

In rap tempo gingen we door met de Inheemse Vogelkers. Die groeien iets trager maar zijn in het voorjaar schitterend wanneer ze bloeien met rechtopstaande witte trossen. Daarom zijn deze aan de zuid en oostrand van het bos geplant.

Na de koffiepauze vervolgden we ons “kleiwerk” met de Lijsterbes. Deze soort bloeit ook mooi met witte schermen. Ze zijn ook aan de zuid en oostkant geplant. Ze staan dus nu om en om met de inheemse vogelkers.

We waren vandaag met 8 planters. Tja, en dan gaat het hard. Voordat ik het wist werd ik achter in het bos gebeld door Lydia en Piet. “ Johan, we zijn boomloos. Met welke soort kunnen we verder gaan ? “

Die volgende soorten waren in dit geval 2 soorten. De Veldesdoorn en de Hazelaar. Ze werden door elkaar gehusseld waardoor ze goed afgewisseld konden worden geplant. Een groot deel van deze 2 soorten werd aan de noordoostzijde van het bos geplant. Deze hoek wil boer(in) Nell graag kort houden omdat hoog geboomte veel zonlicht weg neemt op het achterliggende weiland. De rest van deze 2 soorten werden her en der geplant. Dit ging niet overal even makkelijk. Een groot deel van het bos was de afgelopen weken al gemaaid en opgeruimd door onze Lentevreugd collega’s. Een deel echter was nog niet gemaaid. Om hierin te planten ging iets moeilijker. Maar het ging.
Na de lunchpauze werden de laatste veld esdoorns en Hazelaars nog weg geplant. Voor volgende week liggen er nog 50 Iepen op ons te wachten.

Komende zaterdag 11 maart is onze laatste “ officiële” werkdag van het seizoen.

Komende donderdag  zal er nog een deel gemaaid worden en zeker nog gesloot. Wij zullen volgende week dus in ieder geval nog gaan planten en nog een deel gaan sloten.
Ik hoop jullie allemaal komende zaterdag op deze laatste werkdag te zien.

Na afloop misschien allemaal iets drinken aan het Valkenburgse Meer ?

Groet,

Johan

Wie een kuil graaft voor een plantje...