Goed gereedschap...

In de kleine wereld waarin deze ochtend het zicht af en toe reduceerde - zeker langs de Zijldijk - tot enkele tientallen meters, probeerden zeven WAN leden om beurten de klapdeur van de garagebox te openen om de gereedschapskist te bereiken die in de box was opgeslagen. De vergeefse pogingen leidden ertoe dat de zaagploeg met een half uur vertraging aan de oversteek begon, zonder het materiaal dat we nodig hadden om ons werk te doen. Maar.... Peter bracht uitkomst: hij had een zak met kleine handzagen bij zich, en Lydia een beugelzaag en Rodax. 

 Na de overtocht werd er geopperd om gelijk maar met de koffieronde te beginnen, maar dat plan werd afgeblazen. De hele ploeg stond nog een goede zaag uit te zoeken toen de eerste ,,van onderen" klonk, gevolgd door een klap en commentaar in de trant van ,,Ja , hoor hij is wéér de eerste''.

  Alras verstomde óók het gekrakeel over kisten en boxen (resp. gereedschap- en garage-) en hoorde je alleen nog het geluid van zagen, vallende boomtakken en protesten van diverse pluimage die vanuit de nog niet geknotte bomen zaten toe te kijken. 

 Op een windstil plekje werd genoten van de koffie- en lunchpauze, waarna de lunchpauze ingekort werd (,,beetje productie maken,,) iets waartegen de Wan leden natuurlijk luidkeels protesteerden. 

 Eerder dan we gedacht hadden hoorden we in de verte de veerpont aan komen tuffen, waarna zelfs een lichte vorm van paniek ontstond omdat we gewoon nog niet opgeruimd hadden. 

Na een heerlijke werkdag voeren we terug met "aardige Neef Kees" terwijl de zon de wolken begon te verjagen....*

Tot volgende keer,

Piet.

* citaat Peter.

Foto's van Dick

...is het halve werk

Vlokjes en klokjes

Rond tien voor tien liep ik voorbij de slagbomen aan het eind van de Zijldijk en rond de schuur waarachter Luit in de luwte al stond te wachten op de rest van de vrijwilligers.  ,,Goeie morgen Luit’’.  ,,Goeie morgen; volgens mij hoeven we geen grote aanloop vandaag te verwachten’’ antwoordde hij, diep in zijn dikke capuchon gedoken de neerdwarrelende sneeuwvlokken bekijkend. Na een minuut of drie kwam Peter glibberend met de fiets rond de schuur het erf op gereden. Al snel hoorden we wat de reden was dat Johan er vandaag niet bij kon zijn. Namens alle Wan leden wensen we Melissa dan ook sterkte en van harte beterschap! 
Het liep tegen tienen - ook Arie had zich inmiddels bij ons aangesloten – toen we scheep gingen. En passant hoorden we van Peter dat er nog iemand had afgebeld die wel iets met sneeuwklokjes, maar niet met sneeuwvlokjes heeft. De diehards waren het er over eens dat er fietsers, automobilisten EN thuisblijvers zijn.  
Na een tussenstop bij de boerderij De Eenzaamheid om gereedschap in te laden, sloegen we ons basiskamp op aan de noordoostpunt van de Zwanburger polder. Van hieruit zochten we onze stek alwaar de gouwe ouwe ,,van onderen,, wederom regelmatig rond zong. Peter wordt erg bedankt voor de aanleg van een noodverband waarbij bleek dat een goedgevulde EHBO kist geen overbodige luxe is. ( dat verband was noodzakelijk omdat iemand het nodig vond een braamstruik met zijn blote handen te lijf te gaan. Nee, geen naam) Het werd een wat korte werkdag: om circa één uur werden we opgehaald door de veerman waarna -eenmaal aan de overkant- ieder zijns weegs ging.

Tot volgende week,

Piet.

                          Foto link

Johan en Lydia vandaag  op de Werkmarkt voor I.V.N. natuurgidsen bij de M.E.C. in de Merenwijk.