Vlokjes en klokjes

Rond tien voor tien liep ik voorbij de slagbomen aan het eind van de Zijldijk en rond de schuur waarachter Luit in de luwte al stond te wachten op de rest van de vrijwilligers.  ,,Goeie morgen Luit’’.  ,,Goeie morgen; volgens mij hoeven we geen grote aanloop vandaag te verwachten’’ antwoordde hij, diep in zijn dikke capuchon gedoken de neerdwarrelende sneeuwvlokken bekijkend. Na een minuut of drie kwam Peter glibberend met de fiets rond de schuur het erf op gereden. Al snel hoorden we wat de reden was dat Johan er vandaag niet bij kon zijn. Namens alle Wan leden wensen we Melissa dan ook sterkte en van harte beterschap! 
Het liep tegen tienen - ook Arie had zich inmiddels bij ons aangesloten – toen we scheep gingen. En passant hoorden we van Peter dat er nog iemand had afgebeld die wel iets met sneeuwklokjes, maar niet met sneeuwvlokjes heeft. De diehards waren het er over eens dat er fietsers, automobilisten EN thuisblijvers zijn.  
Na een tussenstop bij de boerderij De Eenzaamheid om gereedschap in te laden, sloegen we ons basiskamp op aan de noordoostpunt van de Zwanburger polder. Van hieruit zochten we onze stek alwaar de gouwe ouwe ,,van onderen,, wederom regelmatig rond zong. Peter wordt erg bedankt voor de aanleg van een noodverband waarbij bleek dat een goedgevulde EHBO kist geen overbodige luxe is. ( dat verband was noodzakelijk omdat iemand het nodig vond een braamstruik met zijn blote handen te lijf te gaan. Nee, geen naam) Het werd een wat korte werkdag: om circa één uur werden we opgehaald door de veerman waarna -eenmaal aan de overkant- ieder zijns weegs ging.

Tot volgende week,

Piet.

                          Foto link

Johan en Lydia vandaag  op de Werkmarkt voor I.V.N. natuurgidsen bij de M.E.C. in de Merenwijk.

Eenzaamheid

Link naar foto's

Knotters

Beste zwoegers/knotters/hakkers,

Vandaag was de laatste werkdag op het erf van boerderij v. Schie in de Boterhuispolder.

Het weer was wederom perfect. Niet te koud, zacht briesje en 's middags wat zon. De laatste werkdag, en wat voor een dag! Guus Meeuwis zou het direct kunnen zingen: ,,Het is een dag, die je normaal alleen op werk mee maakt. Het was een dag waarvan ik dacht, is dit ontspannen vrijwilligers werk? Ik dacht af en toe dat ik alweer op werk was, oordoppen op, motorzaag op de achtergrond.''

Er werd met grote inzet ( 11 deelnemers ) gewerkt. Voor diegenen die er niet bij waren en evt. bezoekers van de blog: We hebben vandaag de 18 wilgen geknot van de oprijlaan naar de boerderij.

in de ochtend.

Op deze laatste werkdag in de Boterhuispolder kregen we de hulp van een motorzaag, bediend door Chris. Wat waren we blij met hem. Zonder hem hadden we het werk nml. niet kunnen afronden. Op zich is dat geen probleem, maar na een maand op deze werkplek te hebben gewerkt kunnen we nu voor 1 maand naar de Kaag.

Onze acrobaat Peter was natuurlijk ook weer van de partij. Hij was een groot deel van de dag in zijn bekende gebogen houding  hoog in de knotwilgen te vinden. Laat Peter maar gaan. Hij was in zijn element, af en toe rug strekkend keek hij op ons neer. Het waren de zwaarste bomen. Maar we hoorden hem niet klagen. ( begrijpelijk met oordoppen op ).

Na de lunch, waarbij er pittig gediscussieerd werd over een webcamverbinding, gingen we weer aan het werk om de laatste knotwilgen een kopje kleiner te maken. Om 14.15 u. konden we toch zeggen dat we het af hadden gekregen.

in de middag

Als dank voor 4 dagen hard werken op het erf kregen we 100,- van boer Sjaak. Hij bedankte met de woorden, ik ben zo blij met jullie. Zelf kan ik het niet meer.

Na alle gereedschapsaankopen van afgelopen zomer komt de 100,- weer goed van pas.

Nogmaals iedereen bedankt en in het bijzonder Chris.

Komende zaterdag 4 februari raad ik iedereen aan om rond 9.45 u aan het einde van de Zijldijk te staan, bij de slagbomen aan de linkerkant.

We worden om 10 uur met de boot vanaf deze plek naar de werkplek gevaren.

KOM ALLEMAAL!  HET IS ECHT EEN SCHITTERENDE WERKPLEK, waarbij we tijdens het werk genoeg tijd hebben om te genieten van de stille Kagerplassen en de goudgele rietvelden.

Groet,

Johan

foto link

Dipper

Op weg (deze keer eens met de auto) naar de boerderij van Sjaak en Pip, passeerde ik Luit die op de Zijldijk op z'n gemakkie fietsend van het zonnetje aan het genieten was. De Zijl was gedeeltelijk dichtgevroren, alleen in het midden een smalle vaargeul: wat een schitterend plaatje!

Wandelend op de kade zo'n 100 m. voor de boerderij passeerde Gerco me met de auto en vroeg belangstellend of ik soms een lift wilde. ,,Ik denk dat ik het wel red tot op het erf", antwoordde ik lachend.
Na het gereedschap bij elkaar geraapt te hebben, meldde ik me op de werkplek, waar al een man (en vrouw) of acht aan het werk was. Ja hoor, Peter was al bezig aan de dikste stobbe, dus ik vermaakte me met wat dunnere stammen. Het ,,van onderen", gevolgd door doffe dreunen, soms afgewisseld door het geluid van brekend ijs als zware delen van Peters wilg in de bevroren poel vielen, was niet van de lucht. Helaas heb ik geen foto van de "dip" van Peter, die met zijn rechterbeen door het ijs heenging en vervolgens in een blauwe overall met nieuwe laarzen van Sjaak terugkwam en weer verder ging.
Terwijl boer Sjaak tussen de stobben door laverend, tevreden constateerde hoe het bomenleger uitgedund werd, lieten de immer aanwezige kalkoenen hun afkeuring over onze aanwezigheid duidelijk merken. (horen bedoel ik) 

klik voor fotoalbum

Tijdens de lunch werden we, aan de zuidkant van de stal in het zonnetje en uit de wind zittend, getrakteerd op een super pan kippensoep. Wat smaakt dat geweldig en is het GENIETEN als je je koude handen rond zo'n warme kom legt.
Na de lunch de laatste werkzaamheden uitgevoerd en opgeruimd.
Volgende week vermoedelijk laatste werkdag aan de Zijldijk, dan is Johan er weer bij en hopelijk ook weer zo'n geweldige opkomst!
Groet,
Piet.